puramkazhchakal

ശ്രാവണബലഗോള

2011-05-20T07:22:00.031+05:30

ഒരു ചെറിയ ഇടവേളക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ഒരു യാത്ര. ബേലൂരും ഹാളീബീഡും ശ്രാവണബലഗോളയും ലക്ഷ്യം. മംഗലാപുരം വരെ ട്രെയിനിലെത്തി അവിടുന്ന് ഹാസ്സന്‍. സ്വന്തം വാഹനത്തിലാണെങ്കില്‍ മംഗലാപുരത്തിന് പോകേണ്ടതില്ല. മംഗലാപുരം - ഹാസ്സന്‍ നാല് മണിക്കൂറിലധികം എടുക്കുന്ന യാത്രയാണ്. ദൂരം നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല, മല ചുറ്റിയുള്ള വഴിയാണ്. കുറെ സമയം കാട് തന്നെ. ഹാസ്സനില്‍ പുതിയ ബസ്സ് സ്റ്റാന്‍റില്‍ എത്തി ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് നമുക്ക് പറ്റുന്ന ലോഡ്ജ് ഏര്‍പ്പാടാക്കി തരാന്‍ പറഞ്ഞു. ആദ്യം പോയ സ്ഥലത്ത് മുറി കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും അടുത്ത സ്ഥലം ഓകെ. പഴയ സ്റ്റാന്‍ഡിനടുത്തായതിനാല്‍ യാത്രയ്ക്ക് സൌകര്യമായി. റൂം നന്ന്, റേറ്റും കുഴപ്പമില്ല (Rs.300). വേഗം തന്നെ റെഡിയായി. സമയം രണ്ടര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലോഡ്ജിനോട് ചേര്‍ന്ന് തന്നെ ഒരു വെജിറ്റേറിയന്‍ ഹോട്ടലുണ്ട്, അവിടെ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ബസ്സിനുള്ള വഴിയും ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി. പഴയ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്ന് അവിടേയ്ക്ക് ബസ്സില്ല. അവിടുന്ന് പുതിയ സ്റ്റാന്‍ഡിലേയ്ക്ക് എപ്പോഴും ലോ ഫ്ളോര്‍ ബസ്സുണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് ചെന്നരായപട്ടണം ചെന്നിട്ട് വേറെ ബസ്സിന് വേണം പോകാന്‍. ചെന്നരായപട്ടണം ഹാസ്സന്‍ - ബാംഗ്ളൂര്‍ റൂട്ടിലാണ്. അതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും ബസ്സുണ്ടാകും. നല്ല വഴിയാണ്. അവിടെ ഒരു ചെറിയ സ്റ്റാന്ഡ് ഉണ്ട്. അതിലാണ് ഇറങ്ങേണ്ടത്. അവിടുന്ന് ശ്രാവണബലഗോളയ്ക്ക് ബസ്സ് കിട്ടും. തനി ഒരു നാട്ടിന്‍പുറത്തപകൂടെയുള്ള യാത്ര. തെങ്ങിന്‍ തോപ്പുകളാണ് വശങ്ങളില്‍ അധികം. ഓലകളുടെ നീണ്ട കെട്ടുകള്‍ മിക്കയിടത്തും ചാരി വച്ചിട്ടുള്ളത് കാണാം. കേരളത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു കാഴ്ച എന്നേ നഷ്ടമായി. തെങ്ങുണ്ടായിട്ട് വേണ്ടേ ഓല ! ബസ്സില്‍ ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ പോകുന്നവരും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും പിന്നെ നാട്ടുകാരും ആണ് പ്രധാനം, പിന്നെ കേരളത്തിലെ പോലെ കുറച്ച് ഹിന്ദിക്കാരും (മറാത്തി, ബംഗാളി എല്ലാം നമുക്കിപ്പോ ഹിന്ദിക്കാര്‍ തന്നെ !). ബസ്സിറങ്ങേണ്ട സ്ഥലത്തിന് കുറച്ച് മുന്‍പായിത്തന്നെ മലമുകളിലെ ക്ഷേത്രം കാണാം. ബസ്സിറങ്ങി അല്പം നടന്നാല്‍ അടുത്ത് തന്നെ വലതു ഭാഗത്ത് ഒരു നടപ്പാത കാണാം.

ശ്രാവണബലഗോള ഗ്രാമത്തിന്‍റെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള കുളത്തിനു വശത്തൂടെയാണ് ഈ പാത. ചിത്രത്തില്‍ ഇടതുവശം കാണുന്ന മതില്‍ കുളത്തിന്‍റേതാണ്. ശ്രാവണബലഗോളയിലെ 'ബല ഗോള' (വെളുത്ത കുളം) ആണത്രെ ഇത്. നടപ്പാത കടന്ന് ചെല്ലുന്നത് ഒരു റോഡിലേയ്ക്കാണ്. ഇടത്തോട്ട് നടക്കുമ്പോള്‍ കുളം കാണാം.

(ഈ ജലാശയത്തിന്‌റെ വിശാലമായ ചിത്രം നമുക്ക് മലകയറുമ്പോ കാണാം.) ഇതിനു പുറകില്‍ കാണുന്ന മലയാണ് ചന്ദ്രഗിരി. ഇതും വിന്ധ്യഗിരിയുമാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം. കുളത്തിന്‍റെ അറ്റം എത്തുമ്പോള്‍ വിന്ധ്യഗിരിയിലേയ്ക്കുള്ള കവാടം കാണാം. മഴ പതുക്കെ പൊടിയുന്നുണ്ട്. മടിയോടെ കാമറ പുറത്തെടുത്ത് പണി തുടങ്ങി. (മുകളിലെ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളും സഹയാത്രികന്‍ വക.) ആദ്യം വിന്ധ്യഗിരിയുടെ മുകളിലേയ്ക്ക് തുടങ്ങുന്ന കല്പടവുകളിലേയ്ക്ക് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്ന കവാടം...

കവാടം കടന്നാല്‍ വലതുഭാഗത്തായി ചെരുപ്പുകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അവ ഏല്‍പ്പിക്കണം. പിന്നെ നഗ്നപാദനായി ദാ... ആ കാണുന്ന മലമുകളിലേയ്ക്ക്. വിവിധ പ്രായത്തില്‍ നിരവധിപേര്‍ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. കുട്ടികള്‍ നല്ല മൂഡിലാണ്. അവര്‍ ഓടിച്ചാടി കയറുന്നു.

കുറച്ച് കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുറകിലേയ്ക്ക് നോക്കി. കുളവും അതിനപ്പുറം മലയും മറ്റുമായി മനോഹരമായ കാഴ്ച. കുറച്ച് പടവുകള്‍ കൂടെ കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും നിന്നു, പുറകിലേയ്ക്ക് നോക്കി... അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് കാഴ്ചയുടെ ഭംഗി മാത്രമല്ല നിര്‍ത്തുന്നത്. നല്ല കുത്തനെയാണ് നടകള്‍. അതുകൊണ്ട് മിക്കയാളുകളും ഇടയ്ക്കിടെ 'പ്രകൃതിഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്നു'!

അങ്ങനെ കുത്തനെയുള്ള ആ പടവുകള്‍ കയറി മുകളിലെത്തി. ആദ്യം കാണുന്നസ്ഥലമാണ് അടുത്ത ചിത്രത്തിലുള്ലത്. അതിനരികിലായി പാറയില്‍ ചില എഴുത്തുകള്‍ ഉണ്ട്. അതിന് കേടുപാടുകള്‍ പറ്റാതിരിക്കാന്‍ ചില്ലിട്ട് സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.

വീണ്ടും അവിടെ നിന്നും കയറ്റം തന്നെ. സന്ധ്യ ആയിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് ധാരാളം പേര്‍ തിരികെ ഇറങ്ങി വരുന്നുണ്ട്.

ദാ, നമ്മള്‍ തേടിയ ആള്‍ അങ്ങനെ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു. മതില്‍ക്കെട്ടിനെക്കാള്‍ പൊക്കത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഈ സ്വാമിയെ കര്‍ണ്ണാടകത്തില്‍ മറ്റ് പല സ്ഥലങ്ങളിലും കാണാം. ബാഹുബലി ബേട്ട ഒരു ഉദാഹരണം. എന്നാല്‍ ഏറ്റവും ഉയരവും പ്രൌഡിയും ഈ പ്രതിമയ്ക്ക് മാത്രം അവകാശമത്രെ.

പ്രതിമ നില്ക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിന്‍റെ മുന്‍ഭാഗം ആണ് താഴെയുള്ള ചിത്രത്തില്‍.

അകത്ത് കടന്നാല്‍ കുറെ തുണുകളൊക്കെയുള്ള ഒന്നാണ് ഇത്. അതിന്റെ നടുമുറ്റത്താണ് കക്ഷി അങ്ങനെ തലയുയര്‍ത്തി നിക്കണത്.

പടമെടുക്കാന്‍ ശരിയ്ക്ക് താഴെ നിന്ന് തന്നെ കാമറ വയ്ക്കേണ്ടി വരും. എന്നാലെ മൊത്തത്തില്‍ ഫെയ്മിലൊതുങ്ങൂ.

കാല്‍പാദം ആണ് അടുത്തചിത്രത്തില്‍. മുന്‍പില്‍ നില്ക്കുന്ന പൂജാരി മാത്രമാണ് അകത്തെ അരമതിലിനകത്ത് ഉള്ളത്. കക്ഷി എന്തോ പ്രസാദം നല്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും പ്രതിമയുടെ ആകാരവും പരിസരവും വീക്ഷിച്ചു. വിദേശികളടക്കം ധാരാളം ആളുകള്‍ ഇവിടെ വന്ന് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അകത്തുകൂടെ ഒരു അറ പോലെ ചുറ്റും ഉണ്ട്. അതിലൂടെ ചുറ്റിയപ്പോള്‍ കണ്ട പ്രതിമകളാണ് അടുത്ത ചിത്രത്തില്‍. ഒരു ഭാഗത്ത് വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രതിമയുടെ പുറകില്‍ വരുന്ന ഭാഗം ഇരുട്ടാണ്. ഈ പ്രതിമകള്‍ മാത്രേ അവിടെ കാണാനുള്ളൂ.

പുറത്തിറങ്ങി നോക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ച...

ശബരിമലയിലും മറ്റും ഉള്ളതു പോലെ ആളെ ഇരുത്തി ഇവിടെ എത്തിക്കുന്ന സംവിധാനം ഇവിടെയും ഉണ്ട്. അകത്ത് പോയ ആള്‍ തിരികെ വരാനായി വണ്ടിക്കാരന്‍റെ കാത്തിരിപ്പ്...

ഇറങ്ങുന്ന വഴിയാണ് ചുമരുകളും തൂണുകളുമെല്ലാം ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്...

സൂര്യാസ്തമയം ആയി...

അങ്ങനെ ഗോമതേശ്വരനെ കണ്ട് താഴെ എത്തി. ബസ്സ് തയ്യാറായിരുന്നു. നേരെ ഹാസ്സന്‍. വന്ന വഴി തിരികെ രാത്രിയായി... നാളെ ബേലൂര്‍, ഹാളീബീ‍ഡു. രണ്ടും എഴുതാം.

മൂന്നാര്‍

2010-10-25T06:19:00.018+05:30

കുറെ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് ഒരു വലിയ പോസ്റ്റിന് മുതിരുന്നത്. മൂന്നാറാണ് സ്ഥലം. മഴ ഉണ്ടായാല്‍ മുറിവിട്ട് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത സ്ഥലം. ഞങ്ങള്‍ പോകുന്നത് കോരിച്ചൊരിഞ്ഞ മഴയുള്ള ദിവസവും. മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചത് മഴയുടെ പേരില്‍ മാറ്റാന്‍ തോന്നിയില്ല. 'വിശ്വാസം... അതല്ലേ എല്ലാം...'

ഇത് നേര്യമംഗലം പാലം. നമ്മുടെ പടമെടുപ്പ് ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു, ഹൈറേഞ്ചും. 1935ല്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ഈ പാലം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് ശ്രീചിത്തിരതിരുനാള്‍ ആണ്. പാലത്തിന്‍റെ റോഡ് വീതി വെറും 4.90 മീറ്ററേ ഉള്ളൂ. ആലുവ മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ പാലത്തിന്‍റെ ഒരു കുഞ്ഞന്‍ പതിപ്പ്.

പാറവെട്ടിമാറ്റി നിര്‍മ്മിച്ച റോഡ്. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ 'മലതുരക്കല്‍' ഓര്‍ത്തു.

ആ പാറയില്‍ വളര്‍ന്നു വന്ന ആല്‍മരം...

മൂന്നാര്‍ യാത്രയിലെ ആദ്യ വെള്ളച്ചാട്ടം ആണ് ഇത്- ചീയപ്പാറ. ധാരാളം സഞ്ചാരികള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടിയില്‍ പോയി നില്‍ക്കാനുള്ള സൌകര്യം ഉണ്ട് ഇവിടെ. തട്ടുകളായി വീഴുന്ന ഈ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് ഇത്ര ഭംഗിയുണ്ടാവാന്‍ കാരണം മഴക്കാലം ആകും. എന്തായാലും മഴ ഇതുവരെ ഞങ്ങളെത്തേടി വന്നില്ലാട്ടോ.

അവിടുന്ന് കുറച്ച് കൂടെ യാത്ര ചെയ്താല്‍ റോഡരികില്‍ നിന്നാ കാണാവുന്ന വാളാര്‍ വെള്ളച്ചാട്ടം. ഇതിനരികിലേയ്ക്ക് പോകാന്‍ കഴിയില്ല. വെള്ളം ഉള്ള സമയം ആയത്കൊണ്ട് ഒരു ഭംഗിയൊക്കെ ഉണ്ട്. ഈ രണ്ട് കാഴ്ചകള്‍ക്കും മഴ തടസ്സമാകാത്ത സന്തോഷത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു...

ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. മഴ ഞങ്ങളെ ഇറങ്ങാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. റോഡ് സാമാന്യം നല്ല മോശമായിത്തുടങ്ങി. വഴി വീതി കൂട്ടാന്‍ ഉള്ള പണി നടക്കുന്നതിനാല്‍ ടാറിങ് പലയിടത്തും ഒരു 'സങ്കല്പം' മാത്രമാണ്. നല്ല മഴ തുടങ്ങി... അങ്ങനെ മഴക്കാഴ്ചകള്‍ക്കിടയില്‍ മൂന്നാറിലെ തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്‍ കണ്ട് തുടങ്ങി.

താമസം പറഞ്ഞിരുന്നത് ശരവണ ഇന്‍-ല്‍. പാലത്തിന് മുന്‍പ് ഇടത്തോട്ട് പോകണം. അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി. പാര്‍ക്കിങ്ങിന് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സ്ഥലം എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ വേറെ പ്രശ്നമില്ല. അടുത്ത് ശരവണ ഭവന്‍ വെജിറ്റേറിയന്‍ ഹോട്ടല്‍ ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ ആ തണുപ്പത്ത് അങ്ങനെ വെജിറ്റേറിയനാകാന്‍ ഞങ്ങളെ കിട്ടില്ല. നടന്ന് ഒരു ഹോട്ടല്‍ കണ്ടെത്തി. ഫുഢടിച്ചു. തിരികെ മുറിയിലെത്തി അല്പം വിശ്രമം. റൂമില്‍ നിന്ന് എടുത്ത ടൌണിന്‍റെ കാഴ്ചയാണ് അടുത്ത ചിത്രത്തില്‍.

മഴ ചെറുതായി ഇടയ്ക്ക് പൊടിയുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പുറത്തിറങ്ങി. വന്ന വഴിയെതന്നെ പോയാല്‍ ഒരു ഗാര്‍ഡന്‍ ഉണ്ടെന്നറിയാം. അതന്വേഷിച്ചാണ് കറക്കം. കുറച്ചിട ചെന്നപ്പോള്‍ കനാലിന്‍റെ വശങ്ങളിലായി നല്ല പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നു. കനാലിന് കുറുകെ ഒരു ഇരുമ്പ് പാലം കണ്ടപ്പോള്‍ നിര്‍ത്തി. പാലം പൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. കുനിഞ്ഞ് അകത്ത് കടന്നു. മനോഹരമായ ഒരു ലാന്‍ഡ് സ്കേപ് ചിത്രം പോലെയുള്ള കാഴ്ചയാണ് പാലത്തില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ ഇരു വശത്തും കാണാനാവുക. മൂന്നാറിലെ സാധാരണ കാണാറുള്ള ഏതൊരു സ്ഥലത്തെക്കാളും മനോഹരമായ ദൃശ്യം. മഴക്കാറിന്‍റെ മൂടല്‍ ചെറിയൊരു തടസ്സമായിട്ടും നല്ല കാഴ്ച തന്നെ അവിടം നല്‍കി.

അവിടുന്ന് കുറച്ച് കൂടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അന്വേഷിച്ച ഗാര്‍ഡനില്‍ എത്തി. പാസ്സ് എടുത്തു. വ്യത്യസ്തയിനം ചെടികളാല്‍ നിറഞ്ഞ പൂന്തോട്ടം. പുതിയ തൈക്കള്‍ നടുന്ന സമയം ആയതിനാലും മഴക്കാലമായതിനാലും ചെറിയ പോരായ്മകള്‍ ഉണ്ടെന്ന് മാത്രം. പൂക്കളും പുല്‍മേടും നടപ്പാതയും കുട്ടികള്‍ക്ക് ഊഞ്ഞാലും എല്ലാമായി ഒരു വൈകുന്നേരം ചെലവഴിക്കാന്‍ പറ്റിയ സ്ഥലം...

മഴ ചെറുതായി ചാറിയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ അറ്റം വരെ നടന്നെത്തിയിരുന്നു. അവിടുന്ന് സാവധാനം തിരിച്ചു. മഴ ഇടയ്ക്ക് പൊടിയുന്നു എന്ന് മാത്രം. കാഴ്ചകള്‍ക്ക് തടസ്സമൊന്നും ഇല്ല. വെറുതെ തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഒരു ഡ്രൈവ്. പോയ വഴി മോശമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. ഇടയ്ക്കിറങ്ങി ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തു, കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു... ഇരുട്ടായിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചു...

രാത്രി ശരവണഭവനിലെ നല്ല ഒനിയന്‍ ഊത്തപ്പം, ചായ...

രാവിലെ നേരത്തെ ഉണര്‍ന്നു. മഴ ആയതിനാല്‍ ശക്തി കുറവെങ്കിലും നല്ല തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ സൂര്യനുദിക്കുന്നു. ആ പ്രകാശത്തില്‍ ദൂരെ രണ്ട് മലകള്‍ തിളങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.

വീണ്ടും ശരവണഭവനിലേക്ക്. രാവിലത്തെ ചായ കഴിച്ച് എട്ടരയോടെ കറങ്ങാനിറങ്ങി. മൂന്നാറില്‍ പ്രധാനമായി നാല് വഴികളാണ് ഉള്ളത്- മാട്ടുപ്പെട്ടി, കോയമ്പത്തൂര്‍, കൊച്ചി, തേക്കടി. മൂന്നാറിന്‍റെ സാറ്റലൈറ്റ് മാപ് നോക്കുക. കോയമ്പത്തൂര്‍ വഴിയാണ് രാജമല, മറയൂര്‍ എന്നീ സ്ഥലങ്ങള്‍. ഈ കാലാവസ്ഥയില്‍ അങ്ങോട്ട് പോയിട്ട് കാര്യമില്ല. ഞങ്ങള്‍ മാട്ടുപ്പെട്ടി റോഡ് തെരഞ്ഞെടുത്തു. ടൌണ്‍ പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ നല്ല റോഡ്. ടാറ്റയുടേതടക്കം പല സ്ക്കൂളുകളും ഈ വഴിയില്‍ ആണ്. ധാരാളം തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്‍ ഇരുവശത്തും ഉള്ള വഴി. ചെറിയ മഞ്ഞ്. ഹരിഹരന്‍റെ ഗസലൊക്കെ കേട്ട് സാവധാനത്തിലുള്ള യാത്ര. ഇടയ്ക്ക് നിര്‍ത്തി പടമെടുപ്പ്...

13 കിലോമീറ്റര്‍ ആണ് മാട്ടുപ്പെട്ടി ഡാമിലേക്കുള്ള ദൂരം. അവിടെയെത്തി, വണ്ടി ഡാമിനടുത്തുള്ള പാര്‍ക്കിങ് ഏരിയയില്‍ നിര്‍ത്തി. ഡാമിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന വലിയ മരങ്ങള്‍ക്കരികിലായാണ് പാര്‍ക്കിങ്.

അവിടെ നിന്നുള്ള ഡാമിന്‍റെ ദൃശ്യം.

ഡാമിലൂടെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്നു. ഇടയ്ക്ക് കാറ്റ്... മഴ ഒന്ന് പൊടിഞ്ഞു, പെയ്തില്ല. ഫോട്ടോകള്‍ ധാരാളം എടുത്തു.

ഡാമിന്‍റെ ഇപ്പുറം ഉള്ളത് പോലെ മറുവശവും നിറയെ കടകളാണ്. ചെറിയ സാധനങ്ങള്‍ ഇവിടെ കിട്ടും. ധാരാളം പേര്‍ ഡാം കാണാന്‍ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

തിരിച്ചെത്തി വണ്ടിയെടുത്ത് ഡാമിലൂടെ... ഇനി എക്കോ പോയന്‍റ് ആണ് ലക്ഷ്യം. നല്ല റോഡാണ്. അതുകൊണ്ട് സുഖയാത്ര. ഡാമില്‍ നിന്ന് 4 കിലോമീറ്റര്‍ കഴിഞ്ഞാണ് എക്കോ പോയന്‍റ്. അവിടെ കാര്യമായി ഒന്നും ഇല്ല. യാത്ര തുടര്‍ന്നു. വീണ്ടും 6 കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ കുണ്ടള ഡാമിലെത്താം. ഇടയ്ക്ക് ഇരു വശത്തും യൂക്കാലി മരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ റോഡ്. ഇറങ്ങി, കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് യാത്ര...

മനോഹരമായ കുന്നുകളും തോട്ടങ്ങളും ഈ യാത്രക്കിടെ കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു സ്ഥലം എന്നതിനെക്കാള്‍ ഇത്തരം കാഴ്ചകള്‍ക്കാണ് മൂന്നാര്‍ യാത്രയില്‍ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ടതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ വഴിയിലാണ് മാട്ടുപ്പെട്ടി ഫാം. ഫാമിന്‍റെ ഗേറ്റ് കണ്ടു, ഇറങ്ങിയില്ല. റോഡരികിലായി പശുക്കള്‍ക്കായി വളര്‍ത്തുന്ന പുല്‍മേടുകളും കാണാം.

അങ്ങനെ കുണ്ടള ഡാമിലെത്തി. വലിയ യൂക്കാലി മരങ്ങള്‍ക്കരികിലായാണ് ഈ ഡാം.

നല്ല ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ചകളാണ് ഈ സ്ഥലവും നല്‍കുന്നത്. ഡാമില്‍ ബോട്ടിങ് സൌകര്യം ഉണ്ട്. ധാരാളം പേര്‍ ബോട്ടിങ് നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സാവധാനം തിരിച്ചു. കാരണം ഉച്ചയ്ക്ക് റൂം ഒഴിയണം. മാട്ടുപ്പെട്ടി ഡാമില്‍ ഇരുവശത്ത് നിന്നും ഒരേസമയം ബസ്സുകള്‍ വന്നത് ഗതാഗതം സ്തംഭിപ്പിച്ചു. ഏതാണ്ട് അരമണിക്കൂര്‍ അവിടെ പോയി.

തിരികെ മൂന്നാറെത്തി. ഭക്ഷണം, ചായപ്പൊടി വാങ്ങല്‍... മടക്കയാത്ര. മഴ ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത കാലാവസ്ഥ. അത് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോയപ്പോള്‍ കാണാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് തിരികെയിറങ്ങി...

അങ്ങോട്ടുള്ള യാത്രയില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ കഴിയാതെ പോയ വെള്ളച്ചാട്ടമാണ് ഇത്. താഴേക്കിറങ്ങി അതിനടുത്ത് വരെ പോയി. അങ്ങനെ മൂന്നാര്‍ യാത്രയിലെ അവസാന ചിത്രവും എടുത്ത് കഴിഞ്ഞു...

അങ്ങനെ നല്ല യാത്രകളുടെ ലിസ്റ്റിലേയ്ക്ക് മൂന്നാറും.

ഏഴാറ്റുമുഖം

2010-10-23T07:19:00.006+05:30

കുറെയേറെ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ബ്ലോഗില്‍ തിരിച്ചെത്തുകയാണ്.

ഇത് നാട്ടിലെ തന്നെ ഒരു സ്ഥലം. ഏഴാറ്റുമുഖം...

അധികം എഴുത്തില്ല. ചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രം...

വഴി : അങ്കമാലി-മൂക്കന്നൂര്‍-ഏഴാറ്റുമുഖം

മലക്കോട്ടൈകോവില്‍

2010-07-31T05:40:00.009+05:30

തൃശ്ശ്നാപ്പള്ളിയില്‍ നിന്ന് ശ്രീരംഗം പോകുന്ന വഴിയിലാണ് മലക്കോട്ടൈകോവില്‍ എന്ന് പേരുള്ള ഈ ക്ഷേത്രം ഉള്ളത്. ക്ഷേത്രം എന്നതിനേക്കാള്‍ ഈ സ്ഥലം നല്‍കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നതിനും കാറ്റ് കൊള്ളുന്നതിനുമായാണ് ആളുകള്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നത്. ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ എത്തിയത് കുറച്ച് നേരത്തെ ആയിപ്പോയി. അത്കൊണ്ട് കുറെ അധികനേരം മൊബൈലില്‍ പാട്ടൊക്കെ കേട്ട് ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കേണ്ടതായി വന്നു. ഒരു അഞ്ച് മണിയോടെ ഇവിടേയ്ക്ക് കയറിയാല്‍ ഈ പ്രശ്നം ഒഴിവാക്കാവുന്നതാണ്.

ബസ്സിറങ്ങിയ സ്ഥലത്തുനിന്നുള്ള കോവിലിന്‍റെ കാഴ്ച. ദാ, ആ മലയുടെ മുകളിലേയ്ക്കാണ് നമുക്ക് പോകേണ്ടത്.നല്ല തിരക്കായിത്തുടങ്ങുന്ന ഒരു മാര്‍ക്കറ്റിലൂടെയാണ് അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത്. ഇടയ്ക്ക് ഇടത് വശത്തായി കാണുന്നതാണ് താഴെ കാണുന്ന കുളം.

കോവിലിലേയ്ക്കുള്ള പ്രവേശനഗോപുരം. ടിക്കറ്റെടുത്ത് മുകളിലേയ്ക്ക്.
ഈ തിരക്ക് പിടിച്ച വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കിടയിലായാണ് അമ്പലത്തിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയും.
മുകളിലേയ്ക്കുള്ള നടകള്‍.
ഇടയ്ക്ക് ഒരിടത്ത് ഗുഹയുടെ മാതൃകയില്‍ ഒരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ ചെറിയ ചില കൊത്തുപണികള്‍ കാണാം.
അവിടെ ചുമരില്‍ നിറയെ എഴുത്തുകള്‍ ഉണ്ട്.

നടകള്‍ കയറി, മുകളിലെത്തിയാല്‍ ഉള്ള കാഴ്ചയാണ് ഇത്. ഇപ്പോ നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ കാവേരി നദിയും ദൂരെ ശ്രീരംഗം ക്ഷേത്രത്തിന്‍റെ ഗോപുരങ്ങളും കാണാം. ആളുകള്‍ എത്തിത്തുടങ്ങുന്നു. എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളില്‍പ്പെട്ട ആളുകളും ഇവിടെ എത്തുന്നുണ്ട്. മലയാളികളെ വേറെ കണ്ടില്ല. (തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ കണ്ടിരുന്നു.) ഇവിടെ എത്തിയാല്‍ നല്ല കാറ്റാണ്, എല്ലായ്പോഴും. വീണ്ടും നടകള്‍ കയറി മുകളിലേയ്ക്ക്.

കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം കാവേരി കാണാം. ഈ ഉയരക്കാഴ്ചയാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന്‍റെ പ്രത്യേകത.

ഏറ്റവും മുകളില്‍ നിന്ന് കാണാവുന്ന നഗരത്തിന്‍റെ വിവിധ വശങ്ങള്‍. പെട്ടികള്‍ പോലുള്ള കടകളും വീടുകളും...

നമ്മള്‍ കയറി വന്ന വഴിയിലെ ഗോപുരത്തിന്‍റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍... കുറെ സമയം ഞങ്ങള്‍ ഈ പാറയില്‍ ഇരുന്നു. ഒരുപാടാളുകള്‍ ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കുകയും കുറെ കഴിഞ്ഞ് പോവുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് രാത്രിയിലെ ഒരു കാഴ്ച കൂടെ കാണണം എന്ന നിര്‍ബന്ധത്തില്‍ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആളുകള്‍ കയറാത്ത കുറച്ച്കൂടെ ഉയരത്തിലേയ്ക്ക് കയറാന്‍ ഒരാഗ്രഹം. അവിടം വരെ കയറിയാല്‍ കിട്ടുന്ന കാഴ്ചയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വേറൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. മുകളില്‍ കയറിപ്പറ്റി.

മുന്‍പിരുന്നതില്‍ നിന്നുള്ള വ്യത്യാസം നോക്കൂ. ആ ഗോപുരത്തിന്‍റെ തടസ്സമില്ലാതെ പൂര്‍ണ്ണ വിസ്തൃതിയില്‍ നഗരം ഇവിടെ നിന്ന് കാണാം. നീണ്ട് പോകുന്ന വഴിയും ഇരുവശങ്ങളിലായുള്ള കെട്ടിടങ്ങളും... രാത്രിയില്‍ ലഭിയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയില്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്‍.

ആകാശം കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു...

ധാരാളം ആളുകള്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് ചില ചെറുപ്പക്കാര്‍ അവിടേയ്ക്ക് കയറി വന്നു. എന്നാല്‍ അവരാരും ഈ രാത്രിയിലെ കാഴ്ചയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നതായി തോന്നിയില്ല. ഈ കുന്നിന്‍ മുകളിലെ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടുകൊണ്ട് നാട്ടിലേയ്ക്ക് ഫോണില്‍ സംസാരിച്ചു... അങ്ങനെ സമയം പതുക്കെ പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം കിട്ടിയ ചിത്രങ്ങളാണ് ഇനിയുള്ളത്. മലക്കോട്ടൈകോവില്‍ നല്‍കുന്ന ഈ കാഴ്ച കാണാതെ പോകുന്നവരാണ് അവിടെ വരുന്നവരിലധികവും.

നഗരം ഇരുട്ട് മൂടി, അങ്ങനെ സുന്ദരമായ ഒരു ചിത്രം പോലെ ആയിത്തീരുന്ന കാഴ്ച...

ദൌലത്താബാദ് കോട്ട

2010-06-21T06:44:00.017+05:30

ഈ തുഗ്ലക്കിന്‍റെ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ പഠിച്ചകാലത്തൊരിക്കലും ഞാന്‍ അങ്ങേരുടെ കോട്ട വരെ പോകുമെന്ന് കരുതിയതല്ല. എന്തിന് ഈ യാത്ര തുടങ്ങമ്പോ പോലും എനിക്കറിയില്ല, ഇതങ്ങേര്ടെ കോട്ടയാന്ന്. ഔറംഗാബാദീന്ന് എല്ലോറയ്ക്കുള്ള വഴിയിലാണ് ഈ കോട്ട. ഒരു മലയെ ചുറ്റും കിടങ്ങൊക്കെ കെട്ടി വമ്പന്‍ കോട്ടയാക്കി മാറ്റി. ഈ സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ഗൂഗിളില്‍ പരതിയപ്പോഴാണ് സര്‍വ്വവിജ്ഞാനകോശം കിട്ടിയത്. അതില്‍ ഈ സ്ഥലത്തിന്‍റെ ചരിത്രം വായിക്കാം. അത് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, "യാദവ രാജാവായിരുന്ന ബില്ലാമയാണ് ദൗലത്താബാദ് സ്ഥാപിച്ചത് എന്നാണ് അനുമാനം. അന്ന് ദേവഗിരി എന്ന പേരിലാണ് പട്ടണം അറിയപ്പെട്ടത്." പിന്നീട് പലരാജാക്കന്മാരും ഈ നഗരം പിടിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. തുഗ്ലക്കാണ് ദേവഗിരിക്ക് ദൌലത്താബാദ് എന്ന പേര് നല്‍കിയത്. (wikipediaയിലുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ഇതുവഴി പോയാല്‍ കിട്ടും).
ഈ ചിത്രം കോട്ട കണ്ടിറങ്ങി എല്ലോറയ്ക്ക് പോകും വഴി എടുത്തതാണ്. ഈ ദൂരക്കാഴ്ച അതിന്‍റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കിത്തരും. ചാന്ദ്മിനാറിന് വലത് ഭാഗത്തായികാണുന്ന കുന്നാണ് കോട്ടയുടെ മുഖ്യകേന്ദ്രം. ഏതാണ്ട് 180 മീറ്ററാണ് ഈ കോട്ടയുടെ ഉയരം.
കോട്ടയുടെ പ്രവേശനകവാടത്തിലെ ചുറ്റുമതില്‍ ആണ് ഇത്.

കോട്ടയുടെ കവാടം. അടുത്ത ചിത്രത്തില്‍ കൂറ്റന്‍ വാതില്‍ കാണാം. ധാരാളം സന്ദര്‍ശകര്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നുണ്ട്. കൂടുതലും പഠനയാത്രകളാണ്. സ്കൂള്‍ കുട്ടികളുടെ വല്യ തിരക്കാണ്. നല്ല പൊടി ശല്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മുകളിലോട്ടുള്ള വഴിയുടെ ഇടതു ഭാഗത്തായി ഉള്ള ഒരു സ്ഥലമാണ് ചിത്രത്തില്‍. ഇതിനടുത്തുള്ള കെട്ടിടത്തില്‍ ഒരു ദേവി പ്രതിമയും ഉണ്ട്. അതിന്‍റെ മുന്‍പിലായാണ് ഈ നിരന്ന തൂണുകള്‍ ഉള്ളത്. ചെറിയ കൊത്തുപണികളൊക്കെ ഉള്ള തൂണുകള്‍...

ഇതാണ് പ്രതിമ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ കെട്ടിടം. നല്ല ഉയരമുള്ള കെട്ടിടമാണ് ഇത്. അത്ര ഉയരത്തിലും അതിന്‍റെ മേല്‍ക്കൂര നോക്കൂ. ചതുര്‍മുഖബസ്തിയുടെ നിര്‍മ്മിതി പോലെ ഉണ്ട്. പ്രതിമയ്ക്കരികില്‍ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

അവിടുന്ന് കുറച്ച് മാറിയാണ് ഒരു മ്യൂസിയം പോലെ കുറെ പീരങ്കികളും കരിങ്കല്‍ പ്രതിമകളും മറ്റു വച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇനി വഴിക്കരുകിലായി, ദൂരെ നിന്നേ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ചാന്ദ് മിനാര്‍.1435 ഈ വിജയസ്തംഭം നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടത്. (സര്‍വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തില്‍ 1453 എന്നാണ് ഉള്ളത്, എന്നാല്‍ ഇതിന് മുന്‍പിലുള്ള ഫലകത്തില്‍ 1435 എന്നാണ്. wikipedia വീണ്ടും കണ്‍ഫ്യൂഷനാക്കി അതില്‍ 1445 എന്നാണുള്ളത്.) അഹമ്മദ് ഷാ രണ്ടാമന്‍ ആണ് ഇത് പണികഴിപ്പിച്ചത്. 110അടി ഉയരമുള്ള ഈ കെട്ടിടം ഇന്ത്യയിലെ പേര്‍ഷ്യന്‍ കലയ്ക്ക് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ആദ്യകാലത്ത് വാച്ച് ടവറായും പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കായും ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്രെ. ഇപ്പോ പുറത്ത് നിന്ന് കാണാനേ കഴിയൂ.

വീണ്ടും പടികള്‍ കയറി മുകളിലേയ്ക്ക്. ഒരുപാട് സന്ദര്‍ശകര്‍ എത്തുന്ന സ്ഥലമാണ് ഇത്. കൂടുതലും ഇന്ത്യക്കാര്‍ തന്നെ. കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും സംഘങ്ങള്‍ ധാരാളമായി ഇവിടെ എത്തുന്നുണ്ട്.

ഇടയ്ക്ക് കയറിയെത്തിയ ഉയരം മനസ്സിലാക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയാല്‍ ചാന്ദ്മിനാര്‍ കാണാം.

ഇടയ്ക്ക് ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ നല്ല ഇരുട്ടില്‍ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ പടികള്‍ കയറുവാന്‍ ഉണ്ട്. യാതൊരു സുരക്ഷയും ഇവിടെ ഇല്ല. എങ്ങനെയൊക്കെയോ അങ്ങനെ കടന്ന് പോകുന്നു. ഒരാള്‍ക്ക് കാലിടറിയാല്‍ വലിയ അപകടം ഉണ്ടാകാവുന്ന സ്ഥലങ്ങളാണ് അവ.

കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കിടങ്ങിന്‍റെ മുകളില്‍ നിന്നുള്ള ദൃശ്യം.

ദാ, നോക്കൂ നമ്മള്‍ ചാന്ദ്മിനാറിനെക്കാള്‍ ഏറെ ഉയരത്തില്‍...

അവിടെ ഇത്ര ഉയരത്തിലും പണിയിലെ ഭംഗിയില്‍ ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയും ഇല്ല. കെട്ടിടത്തിന്‍റെ മേല്‍ക്കൂരയാണ് ചിത്രത്തില്‍.

വീണ്ടും മുകളിലേയ്ക്ക്...
തൊട്ട് മുകളില്‍ കണ്ട കെട്ടിടം ദാ, ദൂരെ കാണാം...

ഇപ്പൊ ഏതാണ്ട് മുകളിലെത്തി. കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും തീര്‍ത്തിട്ടുള്ള കിടങ്ങ് വ്യക്തമായി കാണാം. കോട്ടയുടെ ഒരു വലിപ്പം നോക്കൂ... ഉയരവും.

ഏറ്റവും മുകളിലായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പീരങ്കിയ്ക്കൊപ്പം...

ഇലവീഴാപൂഞ്ചിറ

2010-05-26T05:21:00.025+05:30

ഇലവീഴാപൂഞ്ചിറ യാത്ര പെട്ടന്നുള്ള പ്ലാനിങ് ആയിരുന്നു. ആറുപേരാണ് സംഘത്തില്‍ ഉണ്ടായത്. രാവിലെ തന്നെ നല്ല മഴ, അത്രയും ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തും വരട്ടെ എന്ന് കരുതിയുള്ള യാത്ര. അങ്കമാലിയില്‍ രണ്ട് പേര്‍ നേരത്തെ എത്തിയിരുന്നു. 7.10-ഓടെ നമ്മുടെ സ്വന്തം കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി.യില്‍ മൂവാറ്റുപുഴ - തൊടുപുഴ - കാഞ്ഞാര്‍. പെട്ടന്ന് ബസ്സെല്ലാം കിട്ടി. തൊടുപുഴ നിന്ന് മൂലമറ്റം ബസ്സിന് കയറിയാല്‍ കാഞ്ഞാര്‍ സ്റ്റോപ്പിലെത്താം. 9.30-ഓടെ അവിടെ എത്തി. മൂന്നു സഖാക്കള്‍ കൂടി എത്തണം. കാത്തുനില്‍പ്പ്. അവര്‍ ഭക്ഷണം എടുക്കുന്നതിനാല്‍ വൈകുന്നു, രണ്ടുപേര് മൂലമറ്റം ബ്രദേഴ്സാണേ... ജീപ്പ് ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് അന്വേഷിക്കാന്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു. ജീപ്പ് സ്റ്റാന്‍ഡിലേയ്ക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ തന്നെ മനോജേട്ടന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒടുവില്‍ 10-മണിയോടെ അവരെത്തി. ജീപ്പില്‍ മുകളിലേയ്ക്ക്.

ഈ യാത്രയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ബ്ലോഗില്‍ എഴുതും എന്ന അറിവോടെയുള്ള ആദ്യ യാത്രയാണ് ഇത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കൂട്ടുകാര്‍ "അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍" ഇടയ്ക്കിടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു!!!

ഇവിടങ്ങളില്‍ പലയിടത്തും "ഭൂമാഫിയ" (ഭാവിയിലെ റിസോര്‍ട്ട് സ്വപ്നം കണ്ട്) സ്ഥലം വാങ്ങിക്കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടത്രെ. ഇടയ്ക്ക് പുതിയ വഴികള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഒന്നുരണ്ടിടത്ത് കണ്ടിരുന്നു

വഴി വാക്കുകള്‍ക്ക് അതീതം. ചിത്രങ്ങള്‍ പറയുന്നില്ലെ? 4x4 ജീപ്പേ ഈ വഴി പോകൂ. കുറെ ദൂരം വരെ സാധാരണ ജീപ്പ് പോകും, അവിടുന്ന് നടന്നാലും മതി. ഇതിലാകുമ്പോ ഏറ്റവും മുകളില്‍ വരെ പോകാം. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് മനോജേട്ടനാണെങ്കിലും നമുക്കും ഒരു സാഹസികതയൊക്കെ തോന്നും. വഴി നോക്കൂ...

ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഒരു ജീപ്പ് മുകളിലേയ്ക്ക് കയറുന്നു.
അങ്ങനെ ഒരിടത്തെത്തി. ഇവിടെയാണ് ഗസ്റ്റ് ഹൌസ് ഉള്ളത്. അത്യാവശ്യം താമസം, ഭക്ഷണം ഏര്‍പ്പാടാക്കാന്‍ പറ്റുമത്രെ. പലരും 'പാര്‍ട്ടി' നടത്താന്‍ രാത്രി ഇവിടെ തങ്ങുന്നതായി റിപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടി.

ദാ, ആ കാണുന്നതാണ് റിസോര്‍ട്ട്. ഗവണ്‍മെന്‍റ് കെട്ടിടം ഇപ്പോ സ്വകാര്യ വ്യക്തിയ്ക്കാണ് നടത്തിപ്പ്. ഞങ്ങള്‍ കയ്യില്‍ ഭക്ഷണമുള്ളതിനാല്‍ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞില്ല.

അങ്ങനെ നിക്കുമ്പൊഴാണ് നമ്മുടെ ചേടത്തിയുടെ വരവ്. ചേടത്തി പറഞ്ഞു,

"ദേ, ആ മലേടെ മോളില് നിന്ന് നോക്ക്യാ ഏഴ് ജില്ലകള് കാണാം..."

നമുക്കൊരു സംശയം ഏത് ഏഴ്?

മറുപടി എത്തി - "എറണാകുളം, കൊച്ചി, കായംകൊളം, ആലപ്പൊഴ..."

പിന്നെ വയര്‍ലസ്സ് സ്റ്റേഷനരികില്‍ നിന്ന് അര മണിക്കൂര്‍ നടന്നാല്‍ 50-പേര്‍ക്ക് നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു ഗുഹയുള്ള വിവരവും ചേടത്തി പറഞ്ഞു.

അവിടെ കുറച്ച് ചുറ്റിയടിച്ചു. ഫോട്ടോ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തി. പല ഷെയ്പ്പുകളില്‍ ഉള്ള പാറകള്‍ ഈ പരിസരത്ത് ഉണ്ട്. അതൊക്കെ കയറിയിറങ്ങി. നല്ല കാറ്റ് ഇടയ്ക്ക് വീശുന്നുണ്ട്. മഴ ഏതാണ്ട് മാറിയ മട്ടാണ്. ഇതിന് താഴെയുള്ള വഴിയിലൂടെയാണ് ചിറയിലേയ്ക്ക് പോകുക. പക്ഷേ അതിപ്പോ കാണാനൊന്നും ഇല്ലെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. എങ്കിലുമെന്ത, ഈ സ്ഥലപ്പേര് തന്നെ ധാരാളം. മുകളിലേയ്ക്ക് ഇനിയുമുണ്ട്. മഴ വന്നാലോ... വേഗം അങ്ങോട്ട്...

പോലീസ് വയര്‍ലസ് സ്റ്റേഷനാണ് ഏറ്റവും മുകളില്‍. ഇതിനരികിലാണ് ഏതാനും മാസം മുന്‍പ് മിന്നലേറ്റ് രണ്ടുപേര്‍ മരിച്ചത്. നമ്മുടെ വാഹനം ഇവിടെ വരെയാണ് എത്തുക. ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ വന്ന മറ്റൊരു ജീപ്പ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പാട് വര്‍ഷത്തിന്‍റെ 'ചരിത്രം' വഹിക്കുന്ന വയര്‍ലസ്സ് സ്റ്റേഷന്‍.

അതിനരികില്‍ നിന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു. കോടമഞ്ഞില്‍ മുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മലനിരകള്‍.
ഞാന്‍ അല്‌പം മുന്‍പ് നടന്നു. കൂടെയുള്ളവര്‍ ദാ, ടവറിനരികില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.

ഇതാണ് കാഴ്ച!!! ഇലവീഴാപൂഞ്ചിറ നമുക്ക് തരുന്ന പ്രധാനകാഴ്ച ഈ ഉയരക്കാഴ്ചയാണ്. കോട ഇങ്ങനെ ഒഴുകി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇടയ്ക്ക് വരുന്ന ഒഴിവില്‍ ആണ് നമുക്ക് ദൃശ്യഭംഗി കിട്ടുക.

ഇനിയും മികച്ചത് എന്ന് കരുതി പടങ്ങള്‍ കുറെ എടുത്ത് കൂട്ടി.
ദാ, നമ്മുടെ കൂട്ടുകാര്‍...

കുറച്ച് കൂടെ തെളിച്ചത്തില്‍... മൂന്നാല് പാലങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി കാണാം... മലങ്കര ഡാം കാണാമെന്ന് പറയുന്നു. ഏതാണ് ഡാം എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രധാന ചെടിയാണ് ഈ ഈന്തല്‍. പഴുത്ത ഈന്തലിന് ഒരു കാരപ്പഴത്തിന്‍റെ സ്വാദാണ്.

കോട അങ്ങനെ പറന്ന് നടക്കുകയാണ്...

മലമുകളിലേയ്ക്ക് മഞ്ഞ് കയറി വരുന്നത് നോക്കൂ...

നല്ല ഈന്തല്‍ക്കുല കിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍...
"ഇത് എന്തിനം ചെടിയാണെന്നറിയാമോ?" പാറയില്‍ കാണുന്ന ഒരിനം ആലിനെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഒരു ചര്‍ച്ച.
ഈന്തലിന്‍റെ പനകള്‍... ഇത് കൊണ്ട് ചൂലുണ്ടാക്കി വില്‍ക്കുമെന്ന് മനോജേട്ടന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. വരുന്ന വഴിയില്‍ ഒരു വീട്ടില്‍ ഇത് ഉണക്കി കെട്ടി വച്ചിരുന്നു.

ഇവിടുന്ന് കുറെക്കൂടെ നടക്കണം ചേടത്തി പറഞ്ഞ ഗുഹയിലെത്താന്‍. മഴയുടെ മട്ട്, അങ്ങോട്ട് പോകണ്ടെന്ന് വച്ചു. തിരികെ നമ്മുടെ മറ്റ് കൂട്ടുകാര്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നിടത്തേയ്ക്ക്. ഭക്ഷണം കാലി ആക്കിയിരിക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക ഇല്ലാതില്ല.

ഇടിയപ്പവും കടലക്കറിയും ഈ മഞ്ഞുപുതഞ്ഞ മലയിലിരുന്ന് കഴിയ്ക്കുമ്പോ എന്താ സ്വാദ്!!!

മഴ പതുക്കെ തുടങ്ങി. ഞങ്ങള്‍ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തിരികെ ജീപ്പിലേയ്ക്ക്.

ജീപ്പിലെത്തി മനോജേട്ടന്‍ ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാന്‍ വയര്‍ലസ്സ് കെട്ടിടത്തിനരികില്‍ ഇരുന്നു. മഴ തുടങ്ങി. ജീപ്പില്‍ ജിലേബിയാദികളുടെ വിതരണം. പിന്നെ പാട്ടുകള്‍... ഹരി "പറന്ന് പറന്ന് പറന്നു ചെല്ലാന്‍ പറ്റാത്ത കാടുകളില്‍..."

ഞങ്ങളെ എത്തിച്ചു. പിന്നെ ദിവ്യ, ഹേന, ദേവന്‍ എത്ര പാട്ടുകള്‍... ഇടയ്ക്ക് മനോജേട്ടന്‍ തിരിച്ചെത്തി. കുറെ നേരം കുടെ, കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയില്‍ ജീപ്പില്‍ പാട്ടുമായി അവിടെയിരുന്നു...

ഏതാണ്ട് രണ്ടേകാലോടെ സാവധാനം തിരിച്ചു. മഴ കുറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
മലയിറക്കം.

ഇടയ്ക്ക് നിര്‍ത്തി നിര്‍ത്തി പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു കൊച്ചു നീരൊഴുക്കിനെ ഞങ്ങള്‍ വെള്ളച്ചാട്ടമെന്ന് വിളിച്ചു. (അതിന് സന്തോഷായിക്കാണും.) അതിനരികിലായി ഒരു കൊച്ചു വീടും. അവിടെ കുറച്ച് ഫോട്ടോസ്...

അടുത്ത പോയന്‍റ് ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്ന പൂവായിരുന്നു. ഒരു ബ്ലോഗിലാണ് ആദ്യം ഈ പൂവിന്‍റെ ചിത്രം കണ്ടത്. അതിനരികിലും മറ്റുമായി വീണ്ടും ഫോട്ടോ സെഷന്‍.

അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ കമ്മട്ടി എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്ന ചെടി അവിടെ കണ്ടത്. അതിന്‍റെ മറ്റിടങ്ങളിലെ പേരറിയാന്‍ ഒരു കൌതുകം. അപ്പച്ചെടി എന്ന് വിളിക്കുമത്രെ. മുറിവിന് ഇത് ഉപയോഗിയ്ക്കും എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ദേവന്‍ അതിന്‍റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഉപയോഗത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയി... ഒരു ഡമോണ്‍സ്ട്രേഷന്‍ ക്ലാസ്സ്... ശിഷ്യയുടെ കൌതുകം നോക്കൂ...

അങ്ങനെ ആ ചെ ടിയിലെ ഒടുവിലത്തെ ഇലയും...

നമ്മുടെ മനോജേട്ടന്‍ ആണ്ട്ടോ ഇത്. മൂപ്പര്ടെ ഡ്രൈവിങ് ഉഗ്രന്‍. ഈ കല്ലും മലയുമൊക്കെ 'സ്മൂത്തായി' കയറിയിറങ്ങി.

ഒടുവില്‍ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ...

കാമറയുടെ പണി ഏതാണ്ട് തീര്‍ന്നു...

3.10 ഓടെ താഴെ എത്തി. മൂലമറ്റത്തു നിന്ന് വരുന്ന കൂമ്പാറ(കോഴിക്കോട്) ബസ്സ് ഇപ്പോ എത്തും. ചായ ഉപേക്ഷിച്ചു. മനേജോട്ടനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു... ബസ്സെത്തി...

അജന്ത

2010-05-14T05:25:00.065+05:30

അജന്ത ഗുഹകള്‍

ഇത്തവണ പരാതികള്‍ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ഉറച്ച് തന്നെ. ബ്ലോഗില്‍ വന്ന കാലം മുതല്‍ കേള്‍ക്കണതാ എഴുത്ത് കുറവ്, കുറച്ച് കൂടെ എഴുതാമായിരുന്നു... എന്നൊക്കെ. ഇപ്പൊ ശരിയാക്കാം. പരാതി തീര്‍ത്തിട്ട് തന്നെ കാര്യം. വിശദമായി ഒരു പോസ്റ്റ് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ഏത് വേണമെന്ന് അധികമാലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അജന്ത തന്നെ. എഴുത്ത് (ടൈപ്പിങ്) പഠിയ്ക്കും മുന്‍പ് ഒരിയ്ക്കല്‍ ഇവയില്‍ ചില ചിത്രങ്ങള്‍ ഒരു പോസ്റ്റാക്കിയിരുന്നു. അത് ഒഴിവാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാനും മാഷും കൂടി വര്‍ഷത്തിലൊരിയ്ക്കല്‍ പോകുന്ന യാത്രകളില്‍ 2009 ഡിസംബറില്‍‍ പോയ സ്ഥലമാണ് അജന്ത, എല്ലോറ. ഈ യാത്രകള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളുടെ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ ഏത് ഘട്ടത്തിലും മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ പറ്റുന്നതായതിനാല്‍ത്തന്നെ യാത്രയുടെ ഗതി കുറെയൊക്കെ യാത്രയ്ക്കിടെയാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെടുക. ഈ യാത്രയില്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് പൂനയ്ക്കും തിരിച്ചും റിസര്‍വ് ചെയ്തിരുന്നു. പൂനയില് നിന്ന് ആറുമണിക്കൂറിലധികം ബസ്സ് യാത്രയുണ്ട് ഔറംഗബാദിലേയ്ക്ക്. പൂനയിലെ ശിവാജി നഗര്‍ സ്റ്റാന്‍ഡിലേയ്ക്ക് ഓട്ടോ പിടിച്ച് എത്തിയാല്‍ ഏത് സമയത്തും അവിടെ ബസ്സ് കാണും. ട്രെയിനില്‍ അടുത്ത സീറ്റില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കണ്ണൂര്‍ക്കാരന്‍ സുഹൃത്താണു ആ രാത്രി ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബസ്സ് വരെ വഴികാട്ടിയായത്.
രാവിലെ ഒമ്പതരയോടെ ഔറംഗബാദിലെത്തി. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മാപ്പ് പരിശോധിച്ച് മടക്കി വച്ചു. വഴി നല്ല പരിചയമുള്ള മട്ടില്‍ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പിന്നെ ഓട്ടോ വിളിയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അതു വഴി വന്ന ഓട്ടോ കൈ കാണിച്ച് അതില്‍ കയറി ബസ്സ് സ്റ്റാന്ഡിലേയ്ക്ക് വിട്ടോളാന്‍ പറഞ്ഞു. സംസാരത്തില്‍ നിന്ന് ഞങ്ങളെപ്പറ്റി മനസ്സിലാക്കിയ ഡ്രൈവര്‍ മുറി ഏര്‍പ്പാടാക്കിത്തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു. വേറൊരുവഴിയും ഇല്ലാത്ത ഞങ്ങള്‍, അവനെ പരീക്ഷിയ്ക്കാനുറച്ചു.ലോഡ്ജിന് മുന്‍പിലെത്തിയപ്പോള്‍ ആശാന്‍ ഒരു ഉപദേശം ഫ്രീയായി തന്നു. (വേണമെങ്കിലെടുക്കാം അല്ലങ്കില് വിട്ടേരെ എന്ന മട്ട്). അതിലെ ഒരു കാര്യം ഞങ്ങള്‍ക്കും ശരിയെന്ന് തോന്നി. ടൂര്‍ പാക്കേജില്‍ പോയാല്‍ അവരുടെ സമയത്തിനായിരിയ്ക്കും നമ്മുടെ കാഴ്ചകള്‍. അവന്‍ ഒരു ഓഫര്‍ വച്ചു. ഞങ്ങള്‍ ഒരുദിവസം സ്ഥലം പരിചയമാകും വരെ അവനെ (ഫിറോസ് ഖാന്‍) കൂട്ടാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. റൂം കിട്ടി. ഒരു കന്നടക്കാരനായിരുന്നു കൌണ്ടറില്‍. 'നമ്മള്‍' അയല്‍ക്കാര്‍, തെക്കര് എന്നമട്ടില്‍ സംസാരിച്ച് വാടക ദിവസം 300 എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. റും അത്യാവശ്യം സൌകര്യങ്ങള്‍ ഉള്ളത് തന്നെ. (ഈ വാടകയ്ക്ക് സീസണില്‍ മുറി പ്രതീക്ഷിയ്ക്കരുത്. ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഇവിടെ വാടക 900 ആയി ഉയര്‍ന്നു.)
ആദ്യ ദിവസം ദൌലത്താബാദ്, എല്ലോറ എന്നിവിടങ്ങളില് പോയി. (അത് വേറെ പോസ്റ്റുകളില്).
രണ്ടാം ദിവസവും ഓട്ടോ തന്നെ വരാന്‍ പറഞ്ഞു. അജന്തയ്ക്ക് 124 കിലോമീറ്ററാണു ദൂരം!!! അത്രയും ദൂരം ഓട്ടോയില്‍... ഒരു പരീക്ഷണം തന്നെ. പക്ഷെ നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിനു നിര്ത്തി നിര്ത്തി പോകാം എന്ന ഗുണമുണ്ടല്ലോ എന്നത് മെച്ചം തന്നെ. രണ്ട് പേര്‍ക്കായി കാറ് വിളിയ്ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാള്‍ക്കും തോന്നില്ല. ഈ സമാനസ്വഭാവം തന്നെയാണ് ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്രയ്ക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യം. രാവിലെ നമ്മുടെ ഖാന് ഔറംഗബാദിലെ തമിഴ് ഹോട്ടലില് നിന്ന് ഇഡ്ഡലി സാമ്പാര് തരാക്കി തന്നു. ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമായി. യാത്ര തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് വണ്ടിയുടെ കാറ്റ് പരിശോധിയ്ക്കാന്‍ ഒരു കടയില്‍ കയറി. അപ്പോള്‍ അതിലെ കടന്ന് പോയ കാളവണ്ടിക്കൂട്ടമാണ് പിന്നീട് ഈ 'പുറംകാഴ്ചകളു'ടെ തലക്കെട്ടായി മാറിയത്.

രാവിലെ കുഞ്ഞ് കുട്ടി പരാധീനങ്ങളൊക്കെയായി കൃഷിയിടത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയാണ് ഇത്. കേരളത്തില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷിസ്ഥലം ഒരുമിച്ച് ഒരിടത്തും താമസം ഒരുമിച്ച് മറ്റൊരിടത്തും ആണല്ലോ മറ്റ് പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും. സാവധാനം യാത്ര തുടര്‍ന്നു. വഴി കുഴപ്പമില്ലാത്തതായിരുന്നു. നല്ല തണുപ്പാണ്. കാറ്റും പ്രശ്നം തന്നെ. (ഓട്ടോയ്ക്ക് കയറ്റിയിടാന് ഗ്ലാസ്സില്ലല്ലോ!) ഷാളുകൊണ്ട് തലവഴി പുതച്ച് ഒരുവിധത്തില്‍ അങ്ങനെ... തണുപ്പ് കൂടിയപ്പോള്‍ ചായകുടിയ്ക്കാന്‍... പലഹാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന നാടന് ചായക്കടയില്‍. വടക്കോട്ട് പോയാല്‍ അറിയാമല്ലോ അവര്‍ക്ക് കുറച്ച് ചായ മതി. പക്ഷെ നന്നായിരിയ്ക്കും. എന്തായാലും ഈ തണുപ്പന്‍ യാത്രയില്‍ ചായ ഒരു ഉണര്‍വ്വ നല്കി. ചിത്രത്തില് ഒരു കുട്ടി നില്‍ക്കുന്നത് നോക്കൂ, അവിടുത്തെ ചൂട് അളക്കാന് കഴിയുന്നില്ലെ?

മിയ്ക്കവാറും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. ചിലയിടങ്ങളില്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്ന പാടങ്ങള്‍ കാണാം. വലിയ മരങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം. പിന്നെ വേറെ എങ്ങും നിര്‍ത്തിയില്ല. നേരെ അജന്തയ്ക്ക് . വണ്ടി പാര്‍ക്കിങ് ഏരിയയില്‍ നിര്‍ത്തി. വളരെ വിശാലമായ പാര്‍ക്കിങ് സൌകര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. കുറച്ച് നടന്നപ്പോള്‍ സാധനങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി. പര്‍ച്ചേസിങ് തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍, ഇപ്പൊ ചായ. ഫിറോസ് ഖാനും കൂടി. പിന്നെ ഒരു കുപ്പി മാംഗോ ജൂസ്, രണ്ട് പാക്കറ്റ് ബിസ്കറ്റ് എന്നിവ വാങ്ങി. ഇവിടുന്ന് വല്ലതും വാങ്ങാതെ പോയാല്‍ തിരിച്ചെത്തും വരെ ഒന്നും കിട്ടില്ല.
അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കുമ്പോള്‍ പ്രകൃതിയോടിണങ്ങിയുള്ള പച്ച ബസ്സുകള്‍ നമ്മെക്കാത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ട്. ബാറ്ററിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന ഈ ബസ്സുകളില്‍ മാത്രമേ ഗുഹകള്‍ക്കരികിലേയ്ക്ക് പോകാന്‍ പറ്റൂ. ഏതാണ്ട് ഏഴ് കിലോമീറ്റര് ദൂരം അവിടെയ്ക്കുണ്ട്. ഏഴു രൂപയാണ് ഒരാള്‍ക്ക് ചാര്‍ജ്ജ്. ബസ്സില്‍ കണ്ടക്ടര് ഉണ്ട്. ടിക്കറ്റ് അതില് എടുത്താല് മതി. പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള യാത്രക്കാര് ഒരാളെക്കണ്ടപ്പോള് മലയാളിയല്ലേ എന്നൊരു സംശയം. ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം നോക്കി. മലയാളി തന്നെ. പരിചയത്തിന് നിന്നില്ല. ഒരാള്‍ കല്ലു കൊണ്ടുള്ള കമ്മലുകള്‍ വില്‍ക്കാനായി കൊണ്ട് പോകുന്നു. ധാരാളം വിദേശികളും സ്വദേശികളും വരുന്ന ഇവിടം നല്ല കച്ചവടം നടക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്. തുടക്കത്തില് പറയുന്ന വില യഥാര്ത്ഥവിലയുടെ പലമടങ്ങ് ആയിരിയ്ക്കുമെന്ന് മാത്രം.

ബസ്സിറങ്ങി ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറിനരികിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ വഴിയില്‍ വിദേശികള്‍ക്ക് മസാലക്കടല വില്‍ക്കുന്ന കച്ചവടക്കാരന്‍.

ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറില്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ കണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അകത്ത് വാങ്ങാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് നടന്നു. ചെറിയ കയറ്റം പടികള്‍ കയറി മുകളിലേയ്ക്ക്. ശബരിമലയിലൊക്കെ ഉള്ളത് പോലെ ആളുകളെ കസേരയില് ഇരുത്തി ചുമന്ന് കൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പടമെടുത്തില്ല, അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുന്നവരുടെ അവസ്ഥ... നടന്ന് മുകളിലെത്തിയപ്പോള് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി, ദൂരെ കാണുന്ന പച്ച മേല്‍ക്കൂരയാണ് ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടര്‍.

1983 മുതല് അജന്ത ഗുഹകളെ യുനെസ്കോയുടെ ലോകപൈതൃകകേന്ദ്രങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ മാപ്പില്‍ കാണുന്ന രീതിയിലാണ് അജന്താഗുഹകളുടെ കിടപ്പ്. ഓരോന്നായി കണ്ടിറങ്ങി നടക്കുകയാണ് രീതി. ഇതില്‍ കാണുന്ന പോലെ ഇരുപത്തേഴ് ഗുഹകളാണ് കാണാനുള്ളത്. 1819 ഏപ്രില്‍ 28നു ജോണ്‍ സ്മിത്ത് എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ഉദോഗസ്ഥന്‍ കടുവവേട്ടയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോള്‍ യാദൃശ്ചികമായാണു അത് വരെ മറഞ്ഞ് കിടന്നിരുന്ന ഈ ഗുഹകള്‍ കണ്ടെത്തിയതത്രെ! ഏതാണ്ട് ബി.സി. 2നും എ.ഡി. 5നും ഇടയിലായി പല ഘട്ടങ്ങളില്‍ ആയാണ് ഇവിടുത്തെ നിര്‍മ്മാണങ്ങള്‍ നടന്നിട്ടുള്ളത്. (എങ്ങനെയായാലും 1500ലധികം കൊല്ലത്തെ പഴക്കം!!!) അജന്തയെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ സര്‍വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തില്‍ ഉണ്ട്.

അവിടെയുള്ള ഓഫീസില്‍ നിന്ന് അജന്ത, എല്ലോറ എന്നിവിടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചില പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങി. മാപ്പില്‍ കണ്ട ഗുഹാനിരകളാണ് ദാ, ആ കാണുന്നത്.

ഒന്നാമത്തെ ഗുഹയ്ക്ക് അരികിലെത്തി. തലേന്ന് എല്ലോറയിലെ കൈലാസക്ഷേത്രം കണ്ടിരുന്നതിനാല്‍ പുറത്ത് നിന്ന് കാണുമ്പോള്‍ അത്ഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല. നിരയായി നില്‍ക്കുന്ന ഈ തൂണുകള്‍ അല്ലാത്ത ഭാഗം കൊത്തിമാറ്റിയിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നാല്‍ അതിന്റെ കൃത്യത നോക്കൂ... വിശാലമായ ഈ 'പോര്‍ച്ചു'കള്‍ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. മുകളിലെ 'ബീഡിങ്' അല്പം അടര്‍ന്നതൊഴിച്ച് വേറെ പരിക്കുകള്‍ ഒന്നും തന്നെയില്ല.

അകത്ത് വളരെ വിശാലമാണ്. ശരിയ്ക്ക് കാണുന്നതിനായി ലൈറ്റുകള്‍ ഉണ്ട്. കാമറ ഫ്ളാഷ് ഉപയോഗിയ്ക്കാന്‍ പാടില്ല. മൂറലുകള്‍ക്ക് കേടുപാടുകള്‍ പറ്റാതിരിയ്ക്കാനുള്ള മുന്‍കരുതലാണ് ഇത്. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതും മികച്ചതുമായ ബുദ്ധചിത്രങ്ങള്‍ അജന്താഗുഹകളിലാണ് ഉള്ളത്. ബി.സി. 2നും എ.‍ഡി. 5നും ഇടയില്‍ വരച്ചവയാണ് ഇവ. ബുദ്ധന്‍റെ ജീവിതമാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രധാന വിഷയം. പദ്മപാണി എന്ന പ്രശസ്തചിത്രമാണ് താഴെ കാണുന്നത്. അവിടെ നല്‍കിയിട്ടുള്ള വെളിച്ചം ചിത്രത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റാതെ കിടക്കും. ഈ പെയിന്‍റിങ് വലിയ പരിക്കുകള്‍ പറ്റാതെ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഒന്നുരണ്ടിടങ്ങളില്‍ അടര്‍ന്ന് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മുഖമടക്കം രൂപത്തിന് നല്ല വ്യക്തതയുണ്ട്. ഗുഹകളില്‍ തറയിലൊഴികെ മറ്റെല്ലായിടത്തും ചിത്രങ്ങള് രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ഫ്രസ്കോ രീതിയില്‍ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നായിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാല് ഇവ മൂറല്‍ രീതിയില്‍ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് ഇക്കാലത്ത് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. (മ്യൂറല്‍, ഫ്രസ്കോ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള ചുമര്‍ച്ചിത്രങ്ങളുണ്ട്. ചുമരിന്മേല്‍ തേക്കുന്ന പശ ഉണങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പേ അവയില്‍ ചിത്രം രചിക്കുന്നതിനെ ഫ്രസ്കോ എന്നും പശ ഉണങ്ങിയതിനു ശേഷം ചിത്രം രചിച്ചാല്‍ അത്തരം ചിത്രങ്ങളെ മ്യൂറല്‍ എന്നും വിളിക്കുന്നു.) ഗുഹക്കകം ഇരുട്ടായതിനാല് മിക്ക ചിത്രങ്ങളും പന്തങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിലായിരുന്നു വരച്ചതെന്ന് കരുതുന്നു. ഇതിനുപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചായങ്ങള്‍ ചെടികളിലും ധാതുക്കളിലും നിന്നും നിര്‍മ്മിച്ചതാണ്‌‌.

രണ്ടാമത്തെ ഗുഹയും ചുവര്ച്ചിത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണു. ഇവിടെയും മുകളിലും വശങ്ങളിലുമായി നിറയെ ചിത്രങ്ങള്‍ തന്നെ. കൊട്ടാരദൃശ്യങ്ങള്‍, രാജകുമാരിയും പരിചാരകരും, പാട്ടുകാര്‍ തുടങ്ങി ആ കാലഘട്ടത്തിലെ വ്യത്യസ്ത കൊട്ടാരജീവിതചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ കാണാം. മേല്‍ഭാഗത്ത് വരച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഡിസൈനുകള്‍ എത്രയും കൃത്യത ഉള്ളതാണ്. അവിടെ ഇത്ര ഭംഗിയില്‍ വരയ്ക്കാനായി ആ കലാകാരന്മാര്‍ എടുത്തിട്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് ഓര്‍ത്താല്‍ അവര്‍ക്കുമുന്നില്‍ നമിയ്ക്കാതെ വയ്യ...

ഗുഹയ്ക്കകത്ത് പ്രവേശിച്ചാല്‍ ചുറ്റും തൂണുകള്‍ ഉള്ള ഒരു ഹാളാണ് കാണുക. അതിന്‍റെ മേല്ക്കൂരയും ചുമരുകളുമാണ് മുകളിലെ ചിത്രങ്ങളില്‍ കണ്ടത്. ഇതിന്റെ മറുവശം ഒരു മുറിയാണ്. അമ്പലത്തിലെ ശ്രീകോവില് ഒക്കെ പോലെ. അതിനകത്താണ് താഴെ കാണുംവിധമുള്ള ബുദ്ധപ്രതിമകള്‍ ഉള്ളത്.

മറ്റൊരു ഗുഹയിലെ പ്രതിമ നോക്കുക. ഓരോന്നും തമ്മില് വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. വാതില്‍പ്പടിയും തൂണുകളും നോക്കുക. അവയിലെ കൊത്തുപണികള്‍ കണ്ടോ. ഇന്ന് മരത്തില്‍ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാള് ഭംഗിയിലാണ് ഓരോന്നും ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നത്. ചുവര്‍ച്ചിത്രങ്ങള്‍ കൂടിയാവുമ്പോ... ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല...

സംരക്ഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന കാലം മുതലെങ്കിലും യാതൊരു കേടുപാടും വരാതെ നോക്കുന്നുണ്ട്. എത്രയോകാലം മണ്ണ് മൂടി എന്ന വിധത്തില്‍ കിടന്നിട്ടും വലിയ പരിക്കുകളില്ലാതെ നില്ക്കുന്നത് നമുക്ക് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്. "പായലേ വിട പൂപ്പലേ വിട... എന്നെന്നേയ്ക്കും വിട." എന്ന് പാടിയിട്ടും നമുക്ക് ഇതിന്‍റെ അയലത്തൊന്നും എത്താന്‍ ഇക്കാലത്ത് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല!!!

ദാ, ഇനിയും മുന്‍പിലങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ് ഗുഹകള്‍...

നേരത്തെ പറഞ്ഞ ഹാളിന് ഒരുദാഹരണം നോക്കുക. അതിന്‍റെ ഇടത് ഭാഗത്ത് നിന്ന് അകത്തേയ്ക്കുള്ള വാതില്‍.(ചിത്രത്തില്‍ ഇല്ല). നടുവിലായി വെള്ള വെളിച്ചം കാണുന്നതാണ് ബുദ്ധപ്രതിമയുള്ള മുറി. ഗുഹകള്‍ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.മുകളില്‍ ഒരു നില കൂടി ഉള്ളതാണ് ഈ ഗുഹ. മുകളില്‍ നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കാഴ്ച.

മറ്റൊരു ഗുഹയ്ക്കകത്തെ ബുദ്ധന്‍...
വിവിധ മുദ്രകളില്‍ ഉള്ള ബുദ്ധന്മാര്‍ ഒറ്റഭിത്തിയില്‍.
എട്ട്, ഒന്പത് ഗുഹകളുടെ മുന്‍ഭാഗം ഇത്തരത്തിലാണ്.

പിന്തിരിഞ്ഞ് നോക്കി... ഏതാണ്ട് പകുതിയോടടുത്തു. എല്ലാം കണ്ട ശേഷം താഴേയ്ക്ക് ഇറങ്ങാം. എന്നിട്ട് ദാ, ആ കാണുന്ന പാലം പോലെ അതിനിപ്പുറം വേറൊന്നുണ്ട് അതിലൂടെ കടന്ന് അടുത്ത മലയുടെ മുകളിലെത്തണം... ഇതൊന്നും ഇവിടെയെത്തുമ്പോ അറിയില്ല നടന്നങ്ങനെ പോയതാ...

ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു സംശയം എനിയ്ക്കുമുണ്ടായി, ഇത്രയും ശക്തമായ അടിത്തറയില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു മതം എങ്ങിനെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിലെത്തി?
ഇനി ചില ഗുഹകള്‍ നമ്മള്‍ മുന്പ് കണ്ടവയില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. വളരെ ഉയരമുള്ള ഇത്തരം ഗുഹകള്‍ നീളത്തില്‍ ഉള്ളവയാണ്. ഇരുവശവും ഉയരമുളള തൂണുകള്‍ ഇവയ്ക്കുണ്ട്. ഇവയില്‍ മ്യൂറലുകള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

തൂണുകള്ക്കപ്പുറത്തുള്ള ഭിത്തി ആണ് താഴെയുള്ള ചിത്രത്തില്‍. മരം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നമട്ടിലുള്ള ഭാഗം നോക്കുക, ഭിത്തിയും മേല്ക്കൂരയുമായി ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഭാഗം.
തൂണുകളിലെ ചിത്രങ്ങള്‍.

നേരത്തെ കണ്ട മട്ടിലുള്ള ഈ ഗുഹയുടെ അറ്റത്തായിഉള്ള സ്തൂപത്തില്‍ ബുദ്ധരൂപം കൊത്തിയിട്ടുണ്ട്. തൂണുകള്‍ക്ക് മുകളിലും കൊത്തുപണികള്‍ കാണാം.
തൂണുകളുടെ മുകള്‍ഭാഗം നോക്കുക.
വീണ്ടും തുടക്കത്തില്‍ കണ്ട പോലുള്ള ഗുഹയാണ്.

പിന്തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. ഇത്തവണ പകുതിയിലധികം കണ്ട് കഴിഞ്ഞു...
ആളുകള്‍ ഓരോ കൂട്ടങ്ങളായി ഇങ്ങനെ കണ്ടിറങ്ങി നടക്കുന്നു.
ഗുഹയ്ക്കകത്ത് രണ്ട് നിറത്തിലുള്ള വെളിച്ചമാണു നല്കിയിട്ടുള്ളത്.
തൂണുകളിലെ കൊത്തുപണികള്‍... എത്ര സൂക്ഷ്മമാണെന്ന് നോക്കൂ...

പല ഡിസൈനുകള്‍...

ഇനി ഇതൊക്കെ ഗുഹകളാണ്, കല്ല് കൊത്തിമാറ്റിയിരിയ്ക്കുകയാണ്, അല്ലാതെ കെട്ടിപ്പൊക്കിയതല്ല എന്നൊക്കെപ്പറയുമ്പോ വിശ്വാസം വരാത്തവര്‍ നോക്കുക. ഇടയ്ക്ക് നിര്‍ത്തിയ, പണി പൂര്‍ത്തിയാവാത്ത ഒരു ഗുഹയാണ് അടുത്ത ചിത്രത്തില്‍. താഴെ കാണുന്ന കരിങ്കല്‍ പാളികള്‍ കൂടെ അടര്‍ത്തി മാറ്റി വേണം തറ ഫിനിഷ് ചെയ്യാന്‍. പിന്നെ കൊത്തുപണികള്... തൂണുകള്‍ നിര്മ്മിയ്ക്കുകയല്ല, അതല്ലാത്തഭാഗങ്ങള്‍ എടുത്ത് മാറ്റുകയാണ്. ഡാവിഞ്ചി സുന്ദരകലകളുടെ സാങ്കേതികമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി അവയെ സംയോജകകലകള്‍ എന്നും വിയോജകകലകള്‍ എന്നും രണ്ടായി തിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. (കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് നിര്‍മ്മിക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കി നിര്‍മ്മിക്കുന്നതും). പെയിന്‍റിങ്, ക്ലേ മോഡലിങ്, തുന്നല്‍ ഇവയൊക്കെ പോലെ കെട്ടിടം പണിയും സാധാരണ സംയോജക നിര്‍മ്മിതിയാണ്. എന്നാല്‍ ഗുഹാക്ഷേത്രങ്ങളെ വിയോജകകലയുടെ മികച്ച മാതൃകയായി കാണേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു പ്രതിമയില്‍ നിന്ന് കലാകാരന്‍ പ്രതിമയല്ലാത്തതെല്ലാം കൊത്തിമാറ്റും പോലെ ഇവിടെ കെട്ടിടമല്ലാത്ത ഭാഗങ്ങളെ മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ശയനബുദ്ധന്‍. പടമെടുക്കാന്‍ ആളുകള്‍ മാറിക്കിട്ടാന്‍ വലിയ പ്രയാസമായിരുന്നു.
ദാ, അവിടെ ഒരാള്‍ പടമെടുക്കുന്നത് കണ്ടോ...
ചുമരിലാകെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശില്പങ്ങള്‍ തന്നെ.
മുന്‍പ് നമ്മള്‍ കണ്ടപോലുള്ള ഒരു ഗുഹ കൂടി. ഇതിലെ നടുവിലുള്ള സ്തൂപം ഏറെ ഉയരമുള്ളതാണ്. മേല്‍ത്തട്ടാണോ, തൂണുകളാണോ, അതോ കൊത്തുപണിയോ ഏതാ മികച്ചത്?

അങ്ങനെ എല്ലാഗുഹകളും നമ്മള്‍ കയറിയിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് മുന്നില്‍ക്കാണുന്ന വഴിയിലൂടെ നടക്കുക തന്നെ. ഒരു വിശ്രമസ്ഥലത്താണ് എത്തിയത്. പേരയ്ക്ക വില്ക്കുന്നുണ്ട്. വാങ്ങി. നല്ല മധുരം (പോരും വഴി വാങ്ങിയ മാംഗോ ജ്യൂസ് ഇനിയും പകുതി ഉണ്ട്. ബിസ്ക്കറ്റ് ഒരു പാക്കറ്റും) വിശപ്പ് തോന്നുന്നില്ല. ക്ഷീണവും ഇല്ല. ഞങ്ങള്‍ വിശ്രമിയ്ക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല, നടന്നു. ഒരു കമ്മല്‍ വില്‍പ്പനക്കാരന്‍ പുറകെ കൂടി. കല്ലു കൊണ്ടുള്ള കമ്മലുകള്‍, മിതമായ വില - 300 രൂപ!!! വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും കക്ഷി കത്തിച്ചും ഉരച്ചും ക്വാളിറ്റി തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പുറകെ തന്നെ... ഇടയ്ക്ക് വില കുറയുന്നുണ്ട്. 250 ആയി 200 ആയി 150 ആയി 100 ആയി... അപ്പൊഴേയ്ക്കു പാലത്തിനരികിലെത്തി. അവിടെവരെയാണ് അവന്‍റെ വരവ്. ഒടുവില്‍ ഒറ്റവില കൂടി, 50 രൂപ. ഞങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞു. ഞങ്ങളും ഒറ്റവില 25 രൂപ. അവന്‍ ഉടനെ സാധനം പൊതിഞ്ഞ് കയ്യില്‍ തന്നു!!!

പാലം കടന്ന് അടുത്ത മല കയറാന്‍ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് കല്ലുകള്‍ വില്‍ക്കുന്നവര്‍ ധാരാളം പേര്‍ സമീപിച്ചു. കുറച്ച് കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എതിരെ കണ്ടത് താഴെ കാണുന്ന ദൃശ്യം,

കുറെക്കൂടെ മുകളിലെത്തിയപ്പോള്‍...

ഇത്രയും ഉയരം വരെയേ ഞങ്ങള്‍ പോയുള്ളു...

ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് ചെന്നപ്പോള്‍ കണ്ട ദൃശ്യം. ഇത് സപ്തകുണ്ഡലിനി...

തിരിച്ചിറങ്ങി സാവധാനം നടന്ന് ബസ്സിലേയ്ക്ക്. അവിടെ രണ്ട് കൊറിയക്കാര്‍ക്ക് ഒരുത്തന്‍ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ചില സാധനങ്ങള്‍ വില്‍ക്കാന്‍ നോക്കുന്നു. അവര്‍ ഒഴിവാക്കിയിട്ടും കക്ഷി പിന്മാറുന്നില്ല. ഒടുവില്‍ അവന്‍ കച്ചവടം നടത്തി, ഞാന്‍ വില നോക്കി, അതില്‍ ഒരാളുടെ കയ്യില്‍ കിടന്ന വാച്ച്! രണ്ട് കൂട്ടരും ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആര് ആരെയാണോ പറ്റിച്ചത്?

ബസ്സിറങ്ങി മുന്‍പ് കണ്ട കടകളില്‍ നിന്ന് സ്വല്പം പര്‍ച്ചേസിങ്ങ്... ചായ... ഫിറോസ് ഖാന്‍ ഞങ്ങളെക്കാത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നേരെ തിരിച്ച്. ഒരുപാട് വൈകും മുന്‍പ് താമസസ്ഥലത്തെത്താന്‍.

യാത്രയ്ക്കിടെ ഒരു കോട്ട കണ്ടു. അത് അജന്ത ഗാവ് (അജന്ത ഗ്രാമം) ആണെന്ന് ഫിറോസ് പറഞ്ഞു. വണ്ടി നേരെ അങ്ങോട്ട്. ചുറ്റും കിടങ്ങൊക്കെ ഉള്ള ഒരു കോട്ടയാണ്. പണ്ട് രാജാവ് തന്‍റെ സ്വത്തും ജീവനും സംരക്ഷിയ്ക്കാന്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കോട്ടയില്‍ ഇപ്പോ താമസിക്കുന്നത് സൂക്ഷിയ്ക്കാനായി ഒന്നും കൈമുതലായി ഇല്ലാത്ത പാവങ്ങള്‍!!!

നേരമിരുട്ടി.

കാളവണ്ടിക്കുട്ടങ്ങള്‍ തിരികെ പോകുന്നു...

ഞങ്ങള്‍ ഒരു ചായ കൂടെ കുടിച്ചു.

ഏതാണ്ട് എട്ടുമണിയോടെ ലോഡ്ജിലെത്തി...

മലയാളം രണ്ടാംകിട ഭാഷയെന്ന മനോഭാവം മാറണം-എം.ടി.

2010-05-04T06:42:00.029+05:30

തിരുവനന്തപുരം: ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയെ മാറ്റി നിര്‍ത്തേണ്ട
കാര്യമില്ലെങ്കിലും മലയാളം രണ്ടാംകിട ഭാഷയാണെന്ന
മനോഭാവം മാറ്റിയേ മതിയാകൂവെന്ന്

എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിട്യൂട്ടിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍
'ഭാഷയുടെ വര്‍ത്തമാനം' എന്ന വിഷയത്തില്‍
സംഘടിപ്പിച്ചസെമിനാറില്‍ മുഖ്യപ്രഭാഷണം
നടത്തുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ഒരു ഭാഷയ്ക്കും ഞാന്‍ എതിരല്ല.
എല്ലാ ഭാഷകളും മഹത്തരമാണ്.

പക്ഷേ എത്രപേര്‍ സംസാരിക്കുന്നു എന്നതിനെ
ആശ്രയിച്ചല്ല ഭാഷയുടെ മഹത്വം.

ഏതുകാലത്തും പ്രാദേശികഭാഷകള്‍ക്ക്
അതിന്‍േറതായ ഉള്‍ക്കരുത്തുണ്ടെന്ന

കാര്യം നാം വിസ്മരിക്കരുത്.
പല വിജ്ഞാനങ്ങളും ഞാന്‍ ആര്‍ജിച്ചത് ഇംഗ്ലീഷ്

ഭാഷയിലൂടെയാണ്. ആ ഭാഷയോട് അങ്ങനെ
എനിക്ക് കടപ്പാടുമുണ്ട്.

പക്ഷേ കേരളത്തില്‍ എങ്ങനെയോ ഇംഗ്ലീഷിന്
ഒരു ഔന്നത്യം നല്‍കുകയും

മലയാളത്തിന് വേണ്ട പരിഗണന
നല്‍കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന

അവസ്ഥയുണ്ട്. ഇത് ശരിയല്ല-
എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ പറഞ്ഞു.

മലയാളത്തോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിന്റെ പേരില്‍
തമിഴ്‌നാട്ടിലെപോലെ ഭാഷയുടെ

പേരിലുള്ള മിഥ്യാഭിമാനവും ഭാഷാഭ്രാന്തും
നമുക്കാവശ്യമില്ല. ബംഗാളില്‍

എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ പല എഴുത്തുകാരും
കടകളുടെ ഇംഗ്ലീഷിലുള്ള പേരുകള്‍

ടാര്‍ പൂശി മായ്ക്കുന്ന ഫോട്ടോ മാധ്യമങ്ങളില്‍ കണ്ടു.
വിദേശികളോ മറ്റ് സംസ്ഥാനക്കാരോ ആയവര്‍ക്ക്
ഇംഗ്ലീഷിലുള്ള പേര് വായിച്ച് ഏതെങ്കിലും

മരുന്നുകടയില്‍നിന്നും മരുന്ന് വാങ്ങാനുള്ള
അവസരം തടയുന്ന രീതിയൊന്നും

നമുക്ക് വേണ്ടെന്നും എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ പറഞ്ഞു.

അവനവന് ഒരു കാര്യം പറയാന്‍
സാധിക്കാത്തവിധം ഭാഷ ഇല്ലാതാകുന്നത്

കഷ്ടമാണ്. ഭാഷ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വേദനകള്‍
പല വിഖ്യാത എഴുത്തുകാരും

അവരുടെ കൃതികളില്‍ ആവിഷ്‌കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അധികാരം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്റെ

ഭാഗമായി ഭാഷകളുടെമേല്‍ ആക്രമണം നടത്തിയതിന്
ചരിത്രത്തില്‍ ഒട്ടേറെ

തെളിവുകളുണ്ട്. ഒരിക്കല്‍ പഴയ
യു.എസ്.എസ്.ആറിലെ കസാക്കിസ്ഥാനില്‍

പോയപ്പോള്‍ അവരുടെ ഭാഷയ്ക്കുനേരെ നടന്ന
ആക്രമണത്തിനെതിരായ രോഷം

നേരിട്ടു മനസ്സിലാക്കാനായി. തങ്ങളുടെ
പ്രകൃതിസമ്പത്തും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച്

റഷ്യയില്‍ വ്യവസായം ഉണ്ടാക്കിയതെല്ലാം ക്ഷമിക്കാം.
പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ ഭാഷയുടെ ലിപി മാറ്റി ഭാഷയെ
കൊന്നവരോട് ക്ഷമിക്കാനാകില്ലെന്നാണ്

ഒരു കസാക്കിസ്ഥാന്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ പറഞ്ഞത്-
എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ പറഞ്ഞു.

ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിട്യൂട്ട് ഡയറക്ടര്‍ ഡോ. പി.കെ. പോക്കര്‍
അധ്യക്ഷത വഹിച്ചു.

ഡോ. എം.ജി.എസ്. നാരായണന്‍,
ഡോ. പുതുശ്ശേരി രാമചന്ദ്രന്‍,

കെ.ഇ.എന്‍. കുഞ്ഞഹമ്മദ്,
ഡോ. സി. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍, ചെറായി രാമദാസ്

തുടങ്ങിയവര്‍ പ്രസംഗിച്ചു. ഡോ. ഷിബുശ്രീധര്‍
സ്വാഗതം പറഞ്ഞു.

കടപ്പാട് - മാതൃഭൂമി

2010 മെയ് 04

മലയാള ഐക്യവേദി - മുന്‍ പോസ്റ്റുകള്‍ നോക്കുക :

മലയാള ഐക്യവേദി , കടകളുടെ ബോര്‍ഡുകള്‍ മലയാളത്തില്‍

കുടജാദ്രി

2010-05-03T05:58:00.009+05:30

നീലക്കടമ്പിലെ കുടജാദ്രിയില്‍ കുടികൊള്ളും മഹേശ്വരി... എന്ന ഗാനം കേട്ട് കുടജാദ്രി അതിലൂടെ കണ്ടവരാണ് മലയാളികള്‍. പിന്നീട് സൌപര്‍ണ്ണികാമൃത വീചികളും ഇതേ സംഘത്തില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് കിട്ടി. (കെ.ജയകുമാര്‍-രവീന്ദ്രന്‍-യേശുദാസ്). യാത്രയിലേയ്ക്ക്..., കര്‍ണ്ണാടകയിലെ യാത്ര അവിടെ നിന്ന് വിളിച്ച ഒരു ക്വാളിസില്‍ ആയിരുന്നു. മൂകാമ്പികയില്‍ രാവിലെ എത്തി. അവിടെ അമ്പലത്തില്‍ കയറാന്‍ നിന്നില്ല, നേരെ കുടജാദ്രി. അങ്ങോട്ട് രണ്ട് വഴിയുണ്ട്- ഒന്നുകില്‍ മൂകാമ്പികയില്‍ നിന്ന് ജീപ്പ് വിളിയ്ക്കാം (ഒരു ജീപ്പിന് ഒരു വഴിയ്ക്ക് 1500 രൂപ ആയിരുന്നു വാടക, ഒരാള്‍ക്ക് 200ഓ മറ്റോ എന്നാണ് ഓര്‍മ്മ) അല്ലങ്കില്‍ മലകയറി നടന്ന് പോകാം. കൊല്ലൂരില്‍ നിന്നും ഷിമോഗക്കുള്ള വഴിയില്‍ ഏകദേശം എട്ടു കിലോമീറ്ററോളം യാത്ര ചെയ്താല്‍ വനപാതയുടെ തുടക്കമാവും. അവിടെ നിന്നു ഏകദേശം നാലഞ്ച് മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് കുടജാദ്രിയുടെ നിറുകയില്‍ എത്താം ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാമത്തെ വഴിയാണ് എടുത്തത്. കഴിയുമെങ്കില്‍ അങ്ങനെ വേണം പോകാന്‍. ഒരു മണിക്കൂറൊക്കെ നടന്ന് കഴിയുമ്പോ ചന്ദ്രനിലൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് പറയും പോലെ ഒരു മലയാളി ചായക്കട ഉണ്ട്. (ഞങ്ങള്‍ പോകുമ്പോള്‍ അത് ചാരായക്കടയും കൂടെയാണ്). പോകുന്ന വഴിയില്‍ നമുക്കൊപ്പം ധാരാളം അട്ടകളും ഉണ്ടാകും. (ഇവയെ നേരിടാന്‍ ഉപ്പ് കിഴികെട്ടി കയ്യില്‍ എടുത്തിരുന്നു). ആദ്യമൊക്കെ ഒരു വെറുപ്പ് തോന്നും, പിന്നെ കുറെ കഴിയുമ്പോ ശീലമായിക്കോളും... ഊന്നുവടി ഉണ്ടായിരിയ്ക്കുന്നത് ഉത്തമം. ഞങ്ങള്‍ക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങിയ ഒരു കണ്ണൂര്‍ സംഘം സംഭാവനയായി വടികള്‍ തന്നിട്ട് പോയി.

ചായക്കട പിന്നിട്ടു. ഇനി ദാ ആ മല കടന്ന് അടുത്തതിന്‍റെ മുകളിലെത്തണം.

കാട് അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കാട് തന്നെയാണ്. ഫോറസ്റ്റ് അല്ല. ഇടയ്ക്ക് കയറ്റങ്ങളും ഇറക്കങ്ങളും അഗാധമായ കൊക്കകളും എല്ലാം ഉണ്ട്. എല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഈ കാട്ടില്‍ ഉണ്ടത്രെ. മനുഷ്യര് നടക്കുന്ന വഴിയില്‍ അവ വരില്ലെന്നാണ് വിദഗ്ധമതം. ദേവദാസ് എന്ന സുഹൃത്താണ് ഈ വിദഗ്ധരില്‍ പ്രമുഖന്‍. പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ അവര്‍ ഇത് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞതവണ അവര്‍ പോയപ്പോഴും മൃഗങ്ങളൊന്നും വന്നില്ലത്രെ!!! എന്തായാലും ഒരു അനുഭവമാണ് ഈ യാത്ര...

ഈ ചിത്രങ്ങളില്‍ പ്രധാനമായും ഈ വഴി മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. ഒരു റോള്‍ ഫിലിമിന് 75 രൂപ കൊടുത്ത് വാങ്ങുന്നകാലത്തെ യാത്രയാണെ. പിന്നെ കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ബ്ലോഗെഴുതേണ്ടിവരുമെന്ന് അന്നറിയില്ലല്ലോ... (അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ യാത്ര കുറെക്കൂടെ സാഹസികമാക്കാമായിരുന്നു യാത്ര...)

അങ്ങനെ നടന്ന് കയറി നമ്മള്‍ കുടജാദ്രി അമ്പലത്തിലെത്തും. (ചിത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തത് വലിയ നഷ്ടമായി ഇപ്പൊ തോന്നുന്നുണ്ട്.) അടുത്ത് ഒരു ഗസ്റ്റ് ഹൌസ്, ഒരു ഹോട്ടല്‍ എന്നിവ മാത്രമാണ് അവിടെ ഉള്ളത്. ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്‍പിലായി ഒരു തൂണ് ഉണ്ട്. എന്താണ് ലോഹമെന്ന് അറിയില്ല. ചരിത്രപരമായി ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഈ തൂണിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയുവാന്‍ ഈ ലിങ്കില്‍ പോയി വായിയ്ക്കുക. ഇന്ത്യയുടെ ലോഹപാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണത്തില്‍ ഇതിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. നല്ല മഞ്ഞും തണുപ്പുമാണ് ഇവിടെ.

അമ്പലത്തിനരികില്‍ നിന്ന് ഒരു മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കൂടി നടന്നാല്‍ നമ്മുടെ ശങ്കരാചാര്യര്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നിടത്തെത്താം. ഈ യാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് ഗണപതിഗുഹ ഉള്ളത്. മഞ്ഞും മലകളും നിറഞ്ഞ വഴി. ഇടയ്ക്ക് കുറെ സ്ഥലം ഏതോ ലോഹം പ്രതീക്ഷിച്ച് കൊത്തിമറിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒടുവില്‍ ശങ്കരനരികില്‍ എത്തി. ഇതിനരികിലാണ് ചിത്രമൂല. സൌപര്‍ണ്ണികയുടെ തുടക്കം ഇവിടെയത്രെ. വഴുക്കലും അപകടമുന്നറിയിപ്പും അങ്ങോട്ട് പോകുന്നതില്‍ നിന്ന് പിന്‍തിരിപ്പിച്ചു. കൂട്ടുകാരിലൊരാള്‍ ഇറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ച് വീഴാതെ കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപെട്ടു.

തിരിച്ച് ഞങ്ങള്‍ അന്ന് തന്നെ മലയിറങ്ങി. രാത്രിയായി റോഡില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍. ഭാഗ്യത്തിന് ഡ്രൈവര്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒറ്റ ടോര്‍ച്ചിന്‍റെ വെളിച്ചത്തില്‍... പാമ്പിനെക്കണ്ട് പേടിച്ച്... അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചെത്തി.

മുരുടേശ്വരം

2010-05-02T05:14:00.010+05:30

ഇത്തവണയും നിരക്ഷരനാണ് എന്നെ ഈ വഴി എത്തിച്ചത്. മുരുടേശ്വരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വിവരണം വായിയ്ക്കുക. ആദ്യമേ പറയട്ടെ, എനിയ്ക്ക് ഇവിടം ഒരു കൃത്രിമമെന്ന തോന്നലാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. പണികള്‍ പൂര്‍ത്തിയായി വരുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... രസികന്‍ സിനിമയിലൊക്കെ വരുന്നതിന് മുന്‍പായിരുന്നു ഈ യാത്ര. എന്തായാലും ഏറ്റവും വലിയ ശിവപ്രതിമ കണ്ടു.

പ്രതിമയ്ക്ക് അരികിലായി ഗീതോപദേശം ശില്പം

ചെടികള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഗീതോപദേശം.

ഗോപുരവും ബീച്ചും

ഗോപുരത്തിന്‍റെ പണി നടക്കുന്നു. ചെങ്കല്ലില്‍ പണിത ചുമര് കാണാം. ഇപ്പൊ അത് 'കരിങ്കല്ലായിക്കാണും'. "രാജഭരണകാലത്തെ ക്ഷേത്രനിര്‍മ്മാണത്തിന്‍റെ ലക്ഷ്‍യമല്ല ആഗോളവത്കരണകാലത്ത്" എന്ന് ഇവിടം വ്യക്തമാക്കിത്തന്നു. ഫൈവ്സ്റ്റാര്‍ സൌകര്യങ്ങളുള്ള ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങള്‍ ഭക്തിമാര്‍ഗ്ഗത്തിലൂടെ ആര്‍ക്ക് ലാഭം കൊടുക്കുന്നു എന്നത് ആലോചിയ്ക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഷെട്ടി എന്ന വ്യവസായപ്രമുഖന്‍റെ ബുദ്ധി ഞങ്ങളടക്കം എണ്ണമറ്റ ആളുകളെ ഇവിടെ എത്തിയ്ക്കുന്നു. താമസവും മറ്റും നല്ലരീതിയില്‍ വേണമെങ്കില്‍ അതും "അദ്ദേഹം ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്!!" ഭക്തിവ്യവസായത്തിന്‍റെ സാധ്യതകളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാന്തരം കാഴ്ച തന്നെ ഇത്. എന്തൊക്കെയായാലും ഈ ഗോപുരത്തിന് മുകളില്‍ കയറി നിരക്ഷരന്‍ കണ്ട കാഴ്ച അതിമനോഹരമാകാനേ വഴിയുള്ളൂ.

വെട്ടുകല്ലിലെ പണി അടിഭാഗത്ത് പൂര്‍ത്തിയാകാതെ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടാണ് ഈ ചിത്രമെടുത്തത്. കാരണം നാളെ കരിങ്കല്ലില്‍ കൊത്തിയകവിത എന്ന് ആളുകള്‍ കരുതും എന്ന് അന്ന് ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. പണി തീര്‍ന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഈ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ നിരക്ഷരനെടുത്ത ചിത്രം നോക്കുക.

കടലിലെ സാഹസികയാത്ര

ബാഹുബലി ബേട്ട

2010-04-25T05:29:00.008+05:30

ചതുര്‍മുഖബസ്തിയില്‍ നിന്ന് നേരെ പോയത് ബാഹുബലി ബേട്ടയിലേയ്ക്കാണ്. മറ്റ് സന്ദര്‍ശകര്‍ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാഹനം നിര്‍ത്തിയത് വലിയ ചെങ്കല്‍ മതില്‍ക്കെട്ടിനരികില്‍ ആയിരുന്നു. അരികിലായി ഒരു ഒറ്റമരം. സാധാരണ കാണുന്ന കരിങ്കല്‍ പ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു വ്യത്യസ്തതയാണ് ഈ കൂറ്റന്‍ മതില്‍. നിരക്ഷരന്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ കുന്നിന്‍റെ മുകളില്‍ നിന്നുള്ള കാഴ്ച മനോഹരമാണ്.

മതിലിനോട് ചേര്‍ന്ന് ഒരു വലിയ കുളം ഉണ്ട്. അവിടെ ചില പടമെടുപ്പ് പരീക്ഷണങ്ങള്‍ കൂടെ നടത്തി. ഈ മതില്‍ പോലൊന്ന് ഇത്തരം യാത്രകളില്‍ എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല.

കൂട്ടുകാര്‍ മോഡലുകളായി... ഒരു വ്യത്യസ്ത ആംഗിള്‍ കിട്ടി. എങ്ങിനെ എന്ന് പറയാമോ???

മതില്‍ക്കെട്ടിനകത്ത് തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഗോമതേശ്വരന്‍.

അകത്ത് കടന്നപ്പോള്‍. നിലത്ത് കരിങ്കല്ല് പാകിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു വലിയ കൊടിമരത്തിനും ചെറിയൊരു കരിങ്കല്‍ വാതിലിനും പുറകിലായാണ് 'അവന്‍റെ' നില്‍പ്പ്. (എന്‍റമ്മോ ആക്ഷേപിച്ചതല്ലേ...!!! )

നിരക്ഷരന് ശരിയ്ക്ക് കാണാന്‍ പറ്റാതിരുന്ന ആ പ്രതിമയുടെ വിവിധ ആംഗിളുകള്‍.

പ്രതിമയ്ക്ക് പുറകില്‍ ഉള്ള പാറകളില്‍ ഏതോ ലിപികളില്‍ എന്തൊക്കെയോ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

പുറകിലായാണ് ഈ ചെറിയപ്രതിമകള്‍ നിരത്തി വച്ചിട്ടുള്ളത്.

ചതുര്‍മുഖബസ്തി

2010-04-24T02:18:00.004+05:30

കുടജാദ്രി യാത്രയുടെ ഭാഗമായാണ് ഇവിടെ പോയത്. ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറ കാണുന്നതിന് മുന്‍പായിരുന്നു ഈ യാത്ര ഫിലിമിടുന്ന ഒരു യാഷിക്കയായിരുന്നു ആയുധം. ചിലയാത്രകള്‍ എന്ന നിരക്ഷരന്‍റെ ബ്ലോഗിലെ കാര്‍ക്കളയും കൊല്ലൂരും എന്ന പുതിയ പോസ്റ്റാണ് പെട്ടന്ന് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ നോക്കാനുള്ള കാരണം. സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ആ പോസ്റ്റിലെ വിവരണം ഏറെ പ്രയോജനകരമാണ്.

ചതുര്‍മുഖബസ്തി മേല്‍ക്കൂരയടക്കം കരിങ്കല്ലില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ക്ഷേത്രമാണ്.പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ മുറ്റത്തെ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ കാഴ്ച മനോഹരമാണ്.

മേല്‍ക്കൂരയുടെ കീഴെ നിന്നുള്ള ചിത്രം

കരിങ്കല്‍ത്തൂണ്

ഗര്‍ഭഗൃഹത്തിലെ തീര്‍ത്ഥങ്കരന്‍മാര്‍

മേല്‍ക്കൂര, ഭിത്തി

തൂണില്‍ ഒരു ഗണപതി

തിരിച്ചിറക്കം

മലയാള ഐക്യവേദി

2010-04-21T06:15:00.005+05:30

കടകളുടെ ബോര്‍ഡുകള്‍ മലയാളത്തില്‍

മലയാള ഐക്യവേദിയെക്കുറിച്ച് മുന്‍പ് ഒരുപോസ്റ്റ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

ഈ പോസ്റ്റ് വേദിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനമാതൃകയില്‍ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ്.

സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസുകളില്‍ ഹരജികള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ നല്‍കേണ്ടത്‌ എന്നും ഫയലുകള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ എഴുതേണ്ടത്‌ എന്നും നിയമമുണ്ട്‌. സര്‍ക്കാര്‍ വാഹനങ്ങളുടെ ബോര്‍ഡുകള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ എഴുതേണ്ടത്‌ എന്നാണ്‌ നിയമം. കോടതിനടപടികള്‍ക്കും വിധിപ്രസ്താവത്തിനും മലയാളം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന്‌ നിര്‍ദ്ദേശമുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ഇന്നും നാം ഓഫീസുകളില്‍ മലയാളം ഉപയോഗിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുന്നില്ല. കോടതികളുടെ കാര്യവും അതുതന്നെ. ഇതൊക്കെ പാലിക്കപ്പെടണമെങ്കില്‍ പൊതുജീവിതത്തില്‍ നമ്മളും മലയാളം നിലനിര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. കടകളുടെ പേരുകള്‍ പോലും മലയാളത്തിലെഴുതുന്നതിന്‌ നാം മടിക്കുകയാണ്‌. മലയാളി മലയാളിക്ക്‌ നല്‍കുന്ന കല്യാണക്കത്തുകള്‍ ഇംഗ്ളീഷില്‍ മാത്രം അച്ചടിക്കുന്നതിന്‌ പിന്നിലുള്ളത്‌ ഭാഷയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിമാനക്കുറവ്‌ മാത്രമാണ്‌.നമ്മുടെ പരിസരത്ത് കാണുന്ന ഭാഷയ്ക്കെതിരായ ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. അതിനുള്ള വേദിയായി ഈ ചര്‍ച്ച മാറണമെന്ന് ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു.

തൃശ്ശൂരില്‍ കടകളുടെ ബോര്‍ഡുകള്‍ മലയാളത്തിലാക്കുന്നതിനായി വേദി നടത്തിയ പ്രചരണത്തിന്‍റെ ഉദ്ഘാടനം പ്രശസ്ത കഥാകൃത്ത് ശ്രീ. വൈശാഖന്‍ നിര്‍വ്വഹിയ്ക്കുന്നു.

മാധ്യമങ്ങളില്‍ വന്ന വാര്‍ത്തകള്‍, വായിയ്ക്കുന്നതിന് വാര്‍ത്തയില്‍ ക്ലിക്കുക.

വേദിയുടെ തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലാതലകൂട്ടായ്മ

ഭാഷയെക്കുറിച്ചും ഭാഷയുടെ ദൈനംദിന പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ചും എല്ലാവരില്‍ നിന്നും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു.

വീണ്ടും ഹംപി

2010-04-17T06:14:00.003+05:30

ഹംപി ചിത്രങ്ങള്‍ നേരത്തെ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, വീണ്ടും കാണുമ്പോള്‍ ഇനിയും കുറേ ചിത്രങ്ങള്‍. അങ്ങനെ ഞാന്‍ അവിടുത്തെ ഒന്നോ രണ്ടോ സ്ഥലങ്ങള്‍ വരുന്ന വിധം വീണ്ടും പോസ്റ്റുകള്‍ ഇടുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

വിജയനഗരസാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ ശക്തി വിളിച്ചറിയിയ്ക്കുന്നു ഇവിടുത്തെ കെട്ടിടങ്ങള്‍...

ക്യാമറാക്കമ്പക്കാര്‍ക്ക് ഒരുപാട് പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഇവിടെ സാധ്യമാണ്.

ഫ്രണ്ട് ലൈനില്‍ വന്ന ലേഖനം കാണുക- History in stone

വിഷു ആശംസകള്‍

2010-04-14T05:55:00.003+05:30

എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും വിഷു ആശംസകള്‍...

krishnakumar513 said...

വിഷു ആശംസകള്‍..

April 11, 2010 11:58 AM

മൈലാഞ്ചി said...

വീട്ടിലെ കൊന്നയാണോ? എന്തായാലും കൊള്ളാം.. കൊന്നപ്പൂവിന് മറ്റു പൂക്കളേക്കാള്‍ ഫ്രഷ്നെസ്സ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നാറുണ്ട് എനിക്ക്..

വിഷു ആശംസകള്‍..

April 12, 2010 7:45 AM

Maya Sajeev said...

വിഷു ആശംസകള്‍ ആത്മന്‍ , എല്ലാവരോടും പറയുക

April 12, 2010 4:51 PM

നിയ ജിഷാദ് said...

വിഷു ആശംസകള്‍....

April 13, 2010 11:47 AM

സര്‍വകലാശാല / university

2010-04-09T05:05:00.008+05:30

വീട് പരമ്പരയിലെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇനിയും ഇടയ്ക്ക് തുടരും. ഏറെ പരിചിതമായ മറ്റൊരു സ്ഥലമാണ് ഇനി. കാലടി ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സര്‍വ്വകലാശാല. ഇവിടെ പഠിച്ചവരുടെയെല്ലാം കയ്യില്‍ ഈ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഏതെങ്കിലും ചിത്രങ്ങള്‍ കാണും. പടമെടുപ്പിന് ഒരുപാട് സാധ്യതകള്‍ നല്‍കുന്നു ഈ സ്ഥലം. കഴിയുന്നതും വ്യത്യസ്തമായ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ പഴക്കമുള്ള ഒരു കാഴ്ച... മരങ്ങള്‍ വരുന്നതിന് മുന്‍പ്...

പുതിയ കാഴ്ച. മാന്തളിരുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ...
ഒരു പുറം കാഴ്ച. ശങ്കരസ്തൂപം - യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ നിന്നുള്ള കാഴ്ച.
അക്കാദമിക് ബ്ലോക്ക് -1
അക്കാദമിക് ബ്ലോക്ക് -1ലെ ചുവര്‍ ശില്പം.
അക്കാദമിക് ബ്ലോക്ക് -1
കൂത്തമ്പലം എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്ന കെട്ടിടം.
അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ബ്ലോക്ക്
അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ബ്ലോക്ക്
ഒരുപാട് വൈകുന്നേരങ്ങള്‍...

അധികം പേര്‍ കാണാനിടയില്ലാത്ത ഒരു സര്‍വ്വകലാശാല. ചിത്രമെടുത്ത സമയം രാവിലെ 05.30.

മഞ്ഞ് പുതഞ്ഞ സമയം... ഒരു ശിവരാത്രിയുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്...

ഇന്നലത്തെ മഴ...

യൂണിവേഴ്സിറ്റി കാഴ്ച.

പൂക്കള്‍...?

2010-04-05T06:16:00.004+05:30

പൂക്കള്‍ മഞ്ഞ...

തുടങ്ങി...

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ഈ മുക്കുറ്റിയെ...?

കാക്കപ്പൂവിനെ...?

വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി

2010-04-04T06:11:00.003+05:30

കഴിഞ്ഞപോസ്റ്റിന് ഹേനയുടെ "ഇത് ആത്മന്റെ വീടാണോ? നല്ല പച്ചപ്പുള്ള പറമ്പ്.. ഇത്രേം നല്ല സ്ഥലത്തുനിന്നും വന്നിട്ടും ആത്മന്‍ എന്തേ ഇങ്ങനെ ആയിപ്പോയേ..? ( യ്യ്യോ..ഞാന്‍ ഓടി...)" ഈ കമന്‍റാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു പോസ്സിന് പ്രേരണ. ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിന്‍റെ കാഴ്ചാപ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വീടാണ് അടുത്ത ചില പോസ്റ്റുകളുടെ പ്രമേയം.

ഇതാണ് വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി

ഇനി "ഇലകള്‍ പച്ച"

നമ്മുടെ മൊബൈല്‍ കാമറയിലാണ് പടമെടുപ്പ്. അതോണ്ട് അത്രയ്ക്കങ്ങട് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കണ്ട.

ഈ പൂവിന്‍റെ പേരെന്ത്?

2010-04-01T06:25:00.002+05:30

എന്‍റെ നാട്ടില്‍ 'ആറ്മാസം' എന്ന പേരിലാണ് ഈ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്ന പൂവ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഇതിന് പലപേരുകള്‍ ആണ് ഉള്ളത് എന്നറിയാം. നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പേരും ആ പേരിനുള്ള കാരണം അറിയുമെങ്കില്‍ അതും എഴുതുമല്ലൊ. ഒരിയ്ക്കല്‍ പൂത്താല്‍ കുറെക്കാലം നില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം ഇവിടെ 'ആറ്മാസം' എന്നപേര് വന്നത്.

കാപ്പാട് / kappad

2010-03-28T02:54:00.000+05:30

കൊയിലാണ്ടിയില്‍ നിന്ന് എട്ട് കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രമേ കാപ്പാടിലേയ്ക്ക് ഉള്ളൂ. കോഴിക്കോട് ഭാഗത്തേയ്ക്ക് പോരുമ്പോള്‍ ഇങ്ങോട്ടുള്ള സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങാം.

വിക്കിപീഡിയ കാപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു,

കാപ്പാട് കേരളത്തിലെ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ ചരിത്രപ്രധാനമായ കടല്‍ത്തീരം ആണ്. പോര്‍ച്ചുഗീസ് കപ്പിത്താനായ വാസ്കോ ഡ ഗാമയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വാണിജ്യ സംഘം1498-ല്‍ ഇവിടെയെത്തി. ഡ ഗാമ ഇവിടെ കപ്പലിറങ്ങി എന്നപേരില്‍ ഈ തീരം പ്രസിദ്ധമായെങ്കിലും ഇവിടെനിന്ന് ഏതാനും നാഴിക വടക്കോട്ടുമാറി പന്തലായനികടപ്പുറത്താണ് ഇറങ്ങിയതെന്നാണ് ചരിത്രകാരന്‍മാര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത്. വിനോദസഞ്ചാരികളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന കടല്‍ത്തീരവും പാറക്കെട്ടുകളുംകൊണ്ട് പ്രസിദ്ധമാണിപ്പോള്‍. തദ്ദേശീയര്‍ക്കിടയില്‍ ഈ സ്ഥലം കപ്പക്കടവ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

പന്തലായനിയില്‍ നിന്ന് നേരെ ഇങ്ങോട്ടാണ് പോന്നത്. ബസ്സിറങ്ങി ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു. സൂര്യന്‍ പോയാലോ എന്ന പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു. മൂന്ന് കിലോമീറ്റര്‍ ആണ് ദൂരം. തിരികെ നടക്കുക ആയിരുന്നു. കൊയിലാണ്ടിയില്‍ നിന്ന് ചില സമയങ്ങളില്‍ ഇങ്ങോട്ട് നേരിട്ട് ബസ്സുണ്ട്.

കടലിലേയ്ക്ക് തള്ളിനില്ക്കുന്ന ഒരു പാറയാണ് (അതില്‍ നിന്നും ഇരുന്നും കിടന്നുമൊക്കെയെടുത്തവയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍) ഈ ബീച്ചിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. മഴക്കാലത്ത് ഇത് ഏറെ അപകടങ്ങളും വരുത്തുന്നു. DANGER എന്ന് ഒരായിരം വട്ടം (നിര്‍ബന്ധിച്ചാ കുറച്ച് കുറയ്ക്കാം) ഇതില്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പാറയുടെ ഇടത് ഭാഗം മീന്‍ പിടുത്തക്കാര്‍ക്ക് ഉള്ളതാണ്. (മുകളിലെ ചിത്രം). വലത് ഭാഗത്താണ് ബീച്ച്. (താഴെ).

നാലു മണിയോടെ ഇവിടെയെത്തിയാല്‍ സൂര്യാസ്തമനവും കണ്ട് ഏഴ് ഏഴേകാലാകും തിരിയ്ക്കാന്‍. ആ സമയത്ത് കൊയിലാണ്ടിയ്ക്ക് നേരെ ഒരു ബസ്സും ഉണ്ട്. ബസ്സ് വരും വരെ നെല്ലിയ്ക്കയോ മാങ്ങയോ ഐസ്ക്രീമോ വാങ്ങി കഴിയ്ക്കാന്‍ ചെറിയ കടകള്‍ ഉണ്ട്.

സൂര്യന്‍ ദാ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങി...

സാവധാനം ആകെ ചുവന്നു...

പിന്നെയും...

ഒടുവില്‍ ദാ ഇങ്ങനെ, ഒരു ചിത്രം പോലെ...

പന്തലായനിക്കൊല്ലം / panthalayanikkollam

2010-03-27T07:12:00.000+05:30

കൊയിലാണ്ടിയ്ക്കടുത്താണ് പന്തലായനിക്കൊല്ലം. വാസ്കൊ ഡ ഗാമ കപ്പലിറങ്ങിയത് ഇവിടെയാണെന്ന് കരുതുന്നു.

ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ കൊയിലാണ്ടിയ്ക്കടുത്ത് പാറപ്പള്ളിയില്‍ നിന്ന് എടുത്തവയാണ്. വിക്കിപീഡിയയില്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു

കൊയിലാണ്ടി പണ്ടു മുതല്‍ക്കേ ഒരു പ്രധാന വ്യാപാര കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൊയിലാണ്ടിക്കടുത്ത പന്തലായനി (കൊല്ലം) അറബി വ്യാപാരികളുടെ ഒരു പ്രധാനതാവളമായിരുന്നു. ധാരാളം അറബി വ്യാപാരികള്‍ പണ്ടു കാലത്ത് കൊയിലാണ്ടിയില്‍ വ്യാപാരാവശ്യാത്തിനായി എത്തിച്ചേരുകയും തദ്ദേശീയരുമായി വിവാഹബന്ധങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കൊയിലാണ്ടിയിലെ കൊല്ലത്ത് പാറപ്പള്ളി കടപ്പുറത്തുള്ള മുസ്ലീം പള്ളി ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ മുസ്ലീം പള്ളികളില്‍ ഒന്നാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. "പന്തലായനി" അറബിനാടുകളില്‍ വളരെയേറെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു വ്യാപാര കേന്ദ്രമായിരുന്നെന്ന് ചരിത്രരേഖകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മൂന്ന് കൊല്ലം കൊയിലാണ്ടിയില്‍ ജോലിചെയ്തു. അവിടെ നിന്ന് പോന്നാലും നാടിനെയും നാട്ടുകാരെയും കുറിച്ച് നല്ല ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം. കൂടെ സെന്‍ററില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ മുതല്‍ ദിവസവും ചായ നല്‍കിയിരുന്ന സുനിലേട്ടന്‍ വരെ...

കൂട്ടുകാര്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് എത്തിയപ്പോഴാണ് പാറപ്പള്ളിയില്‍ പോയത്. പല കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടും ഈ ഭാഗത്താണ് ഗാമ എത്തിയിരിയ്ക്കാനിട എന്ന് പറയുന്നു. കൊയിലാണ്ടിയില്‍ നിന്നും വടകര ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോളാണ് കൊല്ലം. അവിടെ നിന്ന് അല്പം ഉള്ളിലോട്ട് പോകണം. ഞങ്ങള്‍ വൈകീട്ടാണ് ഇവിടെ എത്തുന്നത്. കടലില്‍ ഒരു ഭാഗത്തായി മീന്‍പിടുത്ത ബോട്ടുകള്‍ കാണാം. വിക്കിപീഡിയയില്‍ പറയുന്ന പള്ളി ഇവിടെ കണ്ടു. അവിടെ എന്തോ ചടങ്ങുകള്‍ നടക്കുക ആയതിനാല്‍ അടുത്ത് പോയില്ല. പള്ളിയ്ക്കടുത്തായി ധാരാളം കല്ലറകള്‍ ഉണ്ട്. കേരളത്തിന്‍റെ വാണിജ്യചരിത്രത്തില്‍ വളരെ പ്രധാനസ്ഥാനമാണ് ഈ മേഖലയ്ക്ക് ഉള്ളത്.

ഗാമ കപ്പലിറങ്ങിയസ്ഥലം എന്ന് പഠിപ്പിച്ച കാപ്പാടാണ് ഞങ്ങള്‍ പോയ മറ്റൊരു സ്ഥലം. അത് അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍...

മലയാളവേദി

2010-03-21T21:59:00.000+05:30

മലയാളപത്രങ്ങള്‍ക്ക് സംഭവം കണ്ണില്‍ പിടിച്ചില്ല

വാര്‍ത്ത വായിക്കുന്നതിന് വാര്‍ത്തയില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക,

വലുതാക്കാനായി വീണ്ടും ക്ലിക്കുക.

യാത്രയ്ക്കിടയിലെ കാഴ്ച തന്നെ ഇതും...

മാതൃഭാഷയുടെ, മലയാളത്തിന്‍റെ, നിലനില്പിനായുള്ള പ്രയത്നത്തിന്‍റെ കാഴ്ച.

ആദ്യം മലയാളഐക്യവേദിയെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പ് വായിയ്ക്കുക-

മാതൃഭാഷയെ സ്നേഹിയ്ക്കുക, മലയാള ഐക്യവേദിയില്‍ അണിചേരുക

നമ്മുടെ മാതൃഭാഷ മലയാളമാണല്ലോ. മാതൃഭാഷയെന്ന നിലയില്‍ ലോകത്തില്‍ ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ സ്ഥാനമാണ്‌ മലയാളത്തിനുള്ളത്‌. യൂറോപ്പിലെ പല ഭാഷകളെക്കാളും അധികമാണ്‌ മാതൃഭാഷയെന്ന നിലയില്‍ മലയാളം സംസാരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം. എല്ലാ ജനതയും അവരുടെ മാതൃഭാഷയെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനക്കുകയും അതി പുരോഗതിക്ക്‌ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇക്കാര്യത്തില്‍ നാം മലയാളികള്‍ ഏറ്റവും പിന്നിലാണ്‌. നമ്മുടെ പൊതുജീവിതത്തില്‍ നാം മലയാളത്തിന്‌ വേണ്ട സ്ഥാനം കൊടുക്കുന്നില്ല. മലയാളം മാധ്യമമായ വിദ്യാലയങ്ങള്‍ ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഈ നിലയില്‍ പോകുകയാണെങ്കില്‍ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ പഠനമാധ്യമമെന്ന നിലയില്‍ മലയാളം പൂര്‍ണമായും തുടച്ചു നീക്കപ്പെടും. മാതൃഭാഷ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത്‌ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നതിന്‌ കാരണമായി പറയാറുള്ളത്‌ അതില്‍ പഠിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ തൊഴില്‍ ലഭിക്കുകയില്ല എന്നാണ്‌. കേരളത്തില്‍ പഠിക്കുന്നവരില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ഇവിടെത്തന്നെയാണ്‌ തൊഴില്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ എന്ന കാര്യം ഇതു പറയുമ്പോള്‍ നാം ഓര്‍ക്കാറില്ല. പുറത്ത്‌ അനേകം രാജ്യങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്‌ ഇംഗ്ളീഷല്ല, അവിടത്തെ മാതൃഭാഷയാണ്‌. മലയാളമാധ്യമത്തില്‍ പഠിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഇംഗ്ളീഷ്‌ പഠനം മെച്ചപ്പെടുത്തിയാല്‍ അന്യനാടുകളിലുള്ള ഉപയോഗത്തിന്‌ അത്‌ മതിയാകുകയും ചെയ്യും. അന്യനാട്ടില്‍ പോകുന്നവരുടെ കാര്യമിരിക്കട്ടെ. സ്വന്തം നാട്ടില്‍ത്തന്നെ മലയാളം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നതിന്‌ എന്തു ന്യായീകരണമാണുള്ളത്‌? മാതൃഭാഷ പൊതുജീവിതത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കാനും മാതൃഭാഷയില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാനുമുള്ള അവകാശം ജനങ്ങള്‍ക്കുണ്ട്‌. ജനങ്ങളെ മാതൃഭാഷയില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥയില്‍ അധികാരികള്‍ക്കുമുണ്ട്‌. 1969 മുതല്‍ നമ്മുടെ ഭരണഭാഷ മലയാളമാണെന്ന്‌ സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകരിച്ചത്‌ ഏറെ ശ്രമങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമാണ്‌. സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസുകളില്‍ ഹരജികള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ നല്‍കേണ്ടത്‌ എന്നും ഫയലുകള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ എഴുതേണ്ടത്‌ എന്നും നിയമമുണ്ട്‌. സര്‍ക്കാര്‍ വാഹനങ്ങളുടെ ബോര്‍ഡുകള്‍ മലയാളത്തിലാണ്‌ എഴുതേണ്ടത്‌ എന്നാണ്‌ നിയമം. കോടതിനടപടികള്‍ക്കും വിധിപ്രസ്താവത്തിനും മലയാളം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന്‌ നിര്‍ദ്ദേശമുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ഇന്നും നാം ഓഫീസുകളില്‍ മലയാളം ഉപയോഗിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുന്നില്ല. കോടതികളുടെ കാര്യവും അതുതന്നെ. ഇതൊക്കെ പാലിക്കപ്പെടണമെങ്കില്‍ പൊതുജീവിതത്തില്‍ നമ്മളും മലയാളം നിലനിര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. കടകളുടെ പേരുകള്‍ പോലും മലയാളത്തിലെഴുതുന്നതിന്‌ നാം മടിക്കുകയാണ്‌. മലയാളി മലയാളിക്ക്‌ നല്‍കുന്ന കല്യാണക്കത്തുകള്‍ ഇംഗ്ളീഷില്‍ മാത്രം അച്ചടിക്കുന്നതിന്‌ പിന്നിലുള്ളത്‌ ഭാഷയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിമാനക്കുറവ്‌ മാത്രമാണ്‌. ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ പ്രതിനിധികള്‍ തന്നെയാണല്ലോ ഉദ്യോഗസ്ഥരായും അധികാരികളായും വരുന്നത്‌. എല്ലാ ആധുനിക ജനാധിപത്യസമൂഹങ്ങളും ഒരു സമൂഹമായി തങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ മാതൃഭാഷയെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയാണ്‌. മലയാളഭാഷ ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍ ഒരു സമൂഹം എന്ന നിലയിലുള്ള നമ്മുടെ നിലനില്‍പാണ്‌ ഇല്ലാതാകുന്നത്‌. മാതൃഭാഷയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള വാദം മറ്റു ഭാഷകള്‍ക്കെതിരല്ല. മറ്റു നാടുകളില്‍ നിന്ന്‌ വരുന്നവര്‍ കേരളത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനും വ്യക്തികളെന്ന നിലയില്‍ ഉദ്യോഗ-ഭരണതലത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നതിനും അത്‌ എതിരാവുന്നില്ല. എല്ലാ ജനതയും പരസ്പരം ഇടകലരുക എന്നത്‌ സ്വാഭാവികവും അനിവാര്യവുമായ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയാണ്‌. ഒരു നാട്ടില്‍ ജീവിക്കേണ്ടത്‌ അവിടെ ജനിച്ചവര്‍ മാത്രമായിരിക്കണം എന്ന സങ്കുചിതമായ മണ്ണിണ്റ്റെ മക്കള്‍ വാദമല്ല, ഭരണത്തിലും പൊതുജീവിതത്തിലും മാതൃഭാഷ ഉപയോഗിക്കുക എന്നത്‌ ഒരു ജനതയുടെ അവകാശമാണ്‌ എന്ന വിശാലമായ ആധുനിക ജനാധിപത്യസങ്കല്‍പമാണ്‌ മാതൃഭാഷയ്ക്കു വേണ്ടി നിലക്കൊള്ളുന്നവരെ നയിക്കേണ്ടത്‌. അന്യനാടുകളില്‍ എത്തിച്ചേരുന്ന മലയാളികളും അവിടത്തെ ജനതയെയും അവിടത്തെ മാതൃഭാഷയെയും ബഹുമാനിക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരാണ്‌. കേരളത്തിനകത്തുതന്നെ ഭാഷാന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയും ആദിവാസികളെയും അവരുടെ ഭാഷകളെയും നാം ബഹുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. മലയാളത്തിനു വേണ്ടി വാദിക്കുന്നത്‌ എല്ലാ ജനതകളുടെയും മാതൃഭാഷകളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിണ്റ്റെ ഭാഗമാണ്‌. മലയാളം നേരിടുന്ന അവഗണന തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ മാതൃഭാഷയുടെ പ്രാധാന്യം ഉറപ്പിക്കാനാണ്‌ മലയാള ഐക്യവേദി എന്ന പേരില്‍ ഒരു കൂട്ടായ്മ സംസ്ഥാനത്താകമാനം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും അധ്യാപകരും എഴുത്തുകാരും സമൂഹത്തില്‍ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള തൊഴിലുകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുമായ ആളുകളുടെ വിശാലമായ ഒരു കൂട്ടായ്മയാണിത്‌. സ്നേഹത്തിലും സൌഹൃദത്തിലും ജനാധിപത്യബോധത്തിലും ഊന്നുന്ന ഒരു സമൂഹം നിലനില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ മാതൃഭാഷ നിലനില്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്‌ എന്ന ബോധമാണ്‌ ഈ കൂട്ടായ്മയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്‌. രാഷ്ട്രീയ-മത-ജാതി പരിഗണനകള്‍ക്കതീതമായി നില്‍ക്കുന്ന ഈ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക്‌ എല്ലാ ഭാഷാസ്നേഹികളെയും സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. ഓരോ പ്രദേശത്തും നമുക്ക്‌ ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകള്‍ പടുത്തുയര്‍ത്താം.

സ്നേഹപൂര്‍വം

( ഒപ്പ്‌ )

ഡോ.പുതുശ്ശേരി രാമചന്ദ്രന്‍,‍ പ്രസിഡന്‍റ്റ്

കെ.എം.ഭരതന്‍, ജന. സെക്രട്ടറി

പി. പവിത്രന്‍, കണ്‍വീനര്‍

മലയാള ഐക്യവേദി സംഘടിപ്പിച്ച പൊതുസമ്മേളനം പ്രൊഫ. എം.കെ. സാനു ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നു (21.03.10)

ശ്രീ. ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട് സംസാരിയ്ക്കുന്നു

കട്ടപ്പന / kattappana

2010-03-18T18:25:00.001+05:30

കട്ടപ്പനയിലെ ഒരു 'ചെറിയ' ജോലിക്കാലത്തിന്‍റെ ബാക്കിപത്രമാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍

Kattappana is a town situated in the Highrange,(Highrange is the high area region of Kerala) located in the Idukki district ofKerala state in India. Kattappana is also known as the spice city of kerala. It is located near the tourist spots Munnar and Thekkady. It is the largest town in the Highrange and houses most of the educational institutions and hospitals and is now changing into the commercial centre of the district. Kattappana is on the way of fast development and going to be the tourist city within few years.Other towns and cities nearby are Kottayam, Nedumkandam, Idukki, Mundakayam, Thodupuzha, Kanjirappally, Palai, Kumily, and Kothamanglam.

കടലുണ്ടി / kadalundy

2010-03-18T06:36:00.000+05:30

കടലുണ്ടി അഴിമുഖം

കടലുണ്ടിപ്പുഴ

Kadalundi is a place in Kozhikode district, Kerala, India. This is a coastal village.It is near vallikkunnu panchayath

humpi / ഹംപി

2010-03-14T02:14:00.000+05:30

ഹംപി ചിത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്വാഗതം

കരിങ്കല്ലില്‍ കൊത്തിയ ചെറുതും വലുതുമായ കവിതകള്‍ - അതാണ് ഹംപി

ലോട്ടസ് മഹല്‍

ഹംപിയില്‍ മുഗള്‍ ശൈലിയില്‍ ഉള്ള ഏക കെട്ടിടം

Lotus Mahal:This ornate structure was probably used by the military chief as his office or the queens of the palace as a pleasure pavilion. The pavilion spots Islamic architecture style arches and the roofs and base typical of Hindu temples. ( www.hampi.in )

മഹാനവമി ഡിബ്ബ

Mahanavami Platform from where the king used to watch the annual parade of imperial majesty and military might. The area is packed with numerous palace bases, underground temple, aquatic structures and the likes( www.humpi.in )

Royal Enclosure: The seat of the erstwhile kings, this is a fortified campus. Royal enclosure is a sprawling area with the ruins of many stately structures.( www.humpi.in )

Queens bath

Queen’s bath: This structure belongs to the royal area of the capital. Probably used by the courtly ladies or the king himself, this looks like an indoor aquatic complex. A large veranda with protruding balconies all around faces the central pool. This is one of the typical example of the Indo-Islamic hybrid architecture. ( www.hampi.in )

തുംഗഭദ്ര

ഇവിടെ കൊട്ടയില്‍ യാത്ര ചെയ്ത് അടുത്ത പാറകളിലെ കൊത്തുപണികള്‍ കാണാം.

വിത്തലേശ്വരക്ഷേത്രം

Vittala Temple : This temple complex dedicated to Vittala, a form of the Hindu god Vishnu is an architectural highlight of Hampi.
This temple campus contains many halls and shrines. The halls are noted for its extraordinary pillars with the animated carvings on it. A set of pillars, known as ‘musical pillars,’ resonates when tapped. A huge stone chariot complete with wheels carved out of stone stands in front of the main temple. The environment of this temple is packed with numerous smaller but ornate temples and a wide chariot street of the temple. ( www.humpi.in )

കല്‍രഥം

കോര്‍ട്ടിസാന്‍സ് സ്ട്രീറ്റ്

Once the liveliest of all the temple streets in Hampi, the Courtesans' Street lies in front of the Achyuta Raya's Temple . On entering this area you witness heaps after heaps of finely carved pillars scattered on either side of the street. These pillars were once part of the pavilions that stood on either side of the street. ( www.hampi.in )

ലക്ഷ്മീനരസിംഹം

Lakshmi Narasimha : This giant monolithic statue of the man-lion god is the largest icon in Hampi. Narasimha which is one of the ten avatars (incarnation) of lord Vishnu is depicted in a cross-legged seated position. It’s believed that the original image contained his consort Lakshmi sitting on his lap. This image was destroyed during the enemy invasion. Currently only a hand of the goddess resting on his waist can be seen. ( www.humpi.in )

വിരൂപാക്ഷ ക്ഷേത്രം
Virupaksha Temple: This temple dedicated to the Hindu god of destruction is located at a riverbank. Virupaksha temple is believed to be one of the oldest active temples (from 7th century AD) in India. This is a place equally sought-after by the tourists and the pilgrims. The temple complex consists of the god’s sanctum, pillared halls and a series of giant entrance towers. This is one of the fine places to witness the Hindu religious functions in close proximity.
Hampi, as it is popularly known today was the medieval capital of the empire Vijayanagara(the City of Victory). Hampi in the Karnataka state of India is listed as one of the UNESCO World Heritage Sites.

Hampi is charismatic even in its ruined state. It attracts thousands of tourists and pilgrims every year. Vast stretches of boulder-strewn hills make the backdrop of Hampi unique.

Dotted around the hills and valleys are 500 plus monuments. Among them are beautiful temples, basement of palaces, remains of aquatic structures, ancient market streets, royal pavilions, bastions, royal platforms, treasury buildings.., the list is practically endless. Hampi is a backpackers paradise, the same way the pilgrims delight. In Hampi at every turn there is a surprise. Every monument hides more than what they reveal. As an open museum, Hampi has numerous popular (100 plus!) locations visitors throng.

കണിക്കൊന്നയുമായ് വിഷു വരുന്നു

2010-03-08T07:45:00.000+05:30

ഒരു വിഷുക്കാറ്റ് വരുന്നില്ലെ?

munambam മുനമ്പം

2010-03-05T02:15:00.000+05:30

Munambam, located near Kochi, India, is a place situated at the north end of Vypeen Island. This place is surrounded by the Arabian Sea at the west end of Periyar river at east and the mouth of sea at the north side.

ചീനവല, അച്ഛനും മകനും എന്നീ ചിത്രങ്ങള്‍... മുനമ്പത്തു നിന്നും.

kodungallur bharani (കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭരണി)

2010-03-01T07:42:00.000+05:30

Kodungallur (anglicised name: Cranganore) is a town and a municipality in the Thrissur district in the Indian state of Kerala. It was known in ancient times as Mahodayapuram, Shinkli, Muchiri (Muziris) and Muyirikkodu. Muchiripattinam was a famous and prosperous seaport at the mouth of the Periyar (also known as Choorni Nadi) river in the southern Indianstate of Kerala. It is located about 38 km from the present day city of Kochi at 10°13′N76°13′Eupon NH 17. The Bharani festival at the Kodungallur Bhagawati temple is one of the grandest in Kerala. It is a month of festivities from the Bharani asterism in the month of Aquarius to 7 days after the Bharani asterism in the month of Pisces. Traditionally the temple (especially during the Bharani festival) has been associated with a lot of animal sacrifices. These customs have been done away within the 20th century. The blood of the sacrificed used to be spilled over two stones in the prakaram, and as mentioned above, this practice is now stopped.

ആദര്‍ശിന്‍റെ നാടാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍,

പഠനവിഷയവും...

ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ അതിന്‍റെ ഭാഗമായി എടുത്തവയാണ്.

പിന്നെ ഭരണി,

ഒരു വേറിട്ട അനുഭവമാണ്.

മലയാളി ഒരിയ്ക്കലെങ്കിലും അതില്‍ പങ്കെടുക്കണം...

Adarsh said...

ഓണം കഴിഞ്ഞാല്‍ മലയാളികളുടെ പ്രധാന ആഘോഷം മീനഭരണിയാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗന്‍ മലബാര്‍ മാന്വലില്‍ പറയുന്നുണ്ട്.19ആം നൂറ്റാണ്ടിലുള്ള അറിവിനെയാണ് വില്യം ലോഗന്‍ എഴുതുന്നത്. മലയാളിക്ക് ഭരണി അത്രക്കും പ്രധാനം തന്നെയാണ് എന്നാണ് ഇതു കാണിക്കുന്നത്

puramkazhchakal (പുറംകാഴ്ചകള്‍)

2010-02-24T06:43:00.000+05:30

puramkazhchakal (out side sights) is the name of a famous Malayalam short story by C.V. Sreeraman.

these photos are from different places but with some uniqueness...

please comment with suggestions...

അജന്ത, എല്ലോറ യാത്ര ഇവിടെ നിന്ന് കൊങ്കണ്‍ വഴിയായിരുന്നു.

ആ യാത്രയിലെ ചിത്രങ്ങളാണ് ഇവ...

ellora (എല്ലോറ ഗുഹകള്‍)

2010-02-23T06:09:00.000+05:30

Ellora is an archaeological site, 30 km (19 mi) from the city of Aurangabad in the Indian state of Maharashtra built by the Rashtrakuta rulers. Well-known for its monumental caves, Ellora is a World Heritage Site. Ellora represents the epitome ofIndian rock-cut architecture. The 34 "caves" – actually structures excavated out of the vertical face of the Charanandri hills – being Buddhist, Hindu and Jain rock cut temples andmonasteries, were built between the 5th century and 10th century. The 12 Buddhist (caves 1–12), 17 Hindu (caves 13–29) and 5 Jain (caves 30–34) caves, built in proximity, demonstrate the religious harmony prevalent during this period of Indian history.

എല്ലോറയിലെ പതിനാറാം നമ്പര്‍ ഗുഹയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളില്‍. ആധുനികമനുഷ്യന്‍റെ കഴിവുകള്‍ ഒന്നുമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് നല്‍കുന്ന കാഴ്ച. മല, തുരന്ന് നിര്‍മ്മിച്ചതാണ് ഇതെല്ലാം.